Nowe dyktanda - szkoła podstawowa, klasy 4-6

112 klasa V trudne ó, u, ], h, ż, x, n/i_e] Z dużej chmury mały deszcz Jeż ze strachem spojrzał w górę, kiedy ujrzał dużą chmurę. Będzie burza i ulewa! – uciekając, rzekła mewa. Wstrzymał od- dech z przerażenia i nie umiał też powstrzymać nóżek drżenia. Mieszkał tuż przy rzece w dziurze w ziemi. Wiedział, że w zala- nej norze jego życie się odmieni. Sparaliżowany lękiem myślał o spiżarni, w której przechowywał grzyby, żołędzie, jeżyny aż do końca zimy. Gdy rzeka wyleje, zapasy popłyną, a wszystkie jeże z głodu zginą! Gdy żołądki próżne, zimy nie przetrzyma je- żyka rodzina. Przecież mógł przewidzieć, że wrześniowe burze będą duże! Już się strasznie zachmurzyło. Huknął grzmot i trza- snął piorun. Jeżyk cały roztrzęsiony grząskim brzegiem biegł do żony. Już trzy krople deszczu spadły wprost na rzęsy jeża. Któż ratunek jeżomwskaże? Ale cóż to? Zachmurzenie przeszło już niepostrzeżenie. Tu przypomniał sobie jeż, co mu rzekł orzeł wieszcz: „Z dużej chmury mały deszcz”. Jeż przysmaki jednak przeniósł i przezornie trzymał na wysokiej górze w przepastnej dziurze.