Baśnie - Charles Perrault

78 · Baśnie Sinobrody zniecierpliwiony czekaniem nawo ł ywa ł swoj ą ż on ę z ko- rytarza, ale ona wo ł a ł a dalej do siostry: – Siostro, czy widzisz mo ż e naszych braci na drodze? – Widz ę tuman kurzu, ale nikogo nie wida ć – odpowiada ł a siostra. Sinobrody niecierpliwi ł si ę coraz bardziej i krzycza ł z korytarza, ale jego ż ona zawo ł a ł a po raz trzeci: – Siostro, czy widzisz mo ż e naszych braci na drodze? – Widz ę tuman kurzu, a w nim dwóch m ęż czyzn na koniach – odpo- wiada ł a siostra. – To nasi bracia! – ucieszy ł a si ę ż ona Sinobrodego. – Zawo ł aj ich na pomoc, niech ratuj ą moje ż ycie! To powiedziawszy, wysz ł a ze swojego pokoju i posz ł a w stron ę Sino- brodego, sz ł a jednak umy ś lnie bardzo powoli, by da ć braciom jak naj- wi ę cej czasu. Kiedy do niego dosz ł a, rzuci ł a si ę na kolana i zacz ęł a znowu b ł aga ć o ż ycie, ale Sinobrody jak poprzednio nie da ł si ę przekona ć . Z ł apa ł za miecz i uniós ł go wy- soko do góry, by uci ąć ż onie g ł ow ę – ale w tym mo- mencie wpadli obaj bracia dziewczyny i rzucili si ę na niego. Sinobrody próbowa ł ucieka ć , ale dopadli go i zgin ął w walce. Ż ona Sinobrodego by ł a ledwo ż ywa ze strachu. Jed- nak poniewa ż Sinobrody nie mia ł dzieci, to jej przypad ł a ca ł a fortuna, która wcze ś niej nale ż a ł a do niego. Kobieta nie zapomnia ł a, komu za- wdzi ę cza ż ycie, i zachowa ł a sobie tylko czwart ą cz ęść bogactwa, a ca łą reszt ę podzieli ł a równo pomi ę dzy siostr ę i obu braci. Wszyscy ż yli teraz w dostatku i nie musieli si ę nigdy wi ę cej martwi ć o przysz ł o ść . Za jaki ś czas ż ona Sino- brodego znalaz ł a sobie innego m ęż a, który bardzo j ą kocha ł , i zapomnia ł a zupe ł nie o poprzednim. Co za ś najdziwniejsze, wraz ze ś mierci ą Sinobrodego znikn ął zarówno pokój na ko ń cu korytarza, jak i magiczny kluczyk do jego drzwi… Sinobrody – m ś ciwo ść , brak lito ś ci Sinobrody – ś mier ć Ż ona Sinobrodego – podzielenie si ę maj ą tkiem z b rodze ń stwem