Świtezianka

Świtezianka 1 Ballada Jakiż to chłopiec piękny i młody? Jaka to obok dziewica? Brzegami sinej Świteziu 2 wody Idą przy świetle księżyca. Ona mu z kosza daje maliny, A on jej kwiatki do wianka; Pewnie kochankiem jest tej dziewczyny, Pewnie to jego kochanka. Każdą noc prawie, o jednej porze, Pod tym się widzą modrzewiem. Młody jest strzelcem w tutejszym borze, Kto jest dziewczyna? – ja nie wiem. Skąd przyszła? – darmo śledzić kto pragnie, Gdzie uszła? – nikt jej nie zbada. Jak mokry jaskier wschodzi na bagnie, Jak ognik nocny przepada. „Powiedz mi, piękna, luba dziewczyno – Na co nam te tajemnice – Jaką przybiegłaś do mnie drożyną? Gdzie dóm twój, gdzie są rodzice? 1 Tytuł: Mickiewicz opatrzył tytuł ballady następującym przypisem: Jest wieść, że na brzegach Świtezi pokazują się Ondiny, czyli Nimfy wodne, które gmin nazywa świte - ziankami. 2 Świteziu – jeziora Świteź. Miejsce akcji – jezioro Świteź Romantyczne motywy – kochankowie, nastrój, tajemniczość Strzelec – przedstawienie postaci; czas akcji – noc Dziewczyna – opis