Matura - język polski - egzamin pisemny - - repetytorium maturalne

Współczesność 318 Socrealizm – realizm socjalistyczny, czyli metoda twórcza sztu‑ ki socjalistycznej (komunistycznej), w której od strony warsz‑ tatowej obowiązywały założenia realizmu, ale od strony treści była całkowicie podporządkowana komunistycznej propagan‑ dzie i indoktrynacji społeczeństwa. Charakter epoki Po 1945 r. na całym świecie nastąpiły ogromne zmiany obyczajo - we i kulturowe , wywołane m.in. całkowitą odmiennością rzeczywisto‑ ści powojennej od przedwojennej, w tym zmianą struktury społecznej (m.in. na skutek ludobójstw II wojny światowej). W ciągu ostatnich dziesięcioleci do głosu doszła całkowita swoboda obyczajowa , zmie‑ nił się model życia społecznego i rodzinnego, zanikła sfera tabu w kul‑ turze, sztuce czy moralności. W wielu krajach, zwłaszcza europejskich, osłabł lub zanikł wpływ religii na człowieka i jego światopogląd. Jed‑ nocześnie jest to czas niezwykle szybkiego postępu i rozwoju techno - logicznego , komputeryzacja i cyfryzacja wkroczyły w każdą dziedzinę życia ludzkiego. Współczesność jest epoką niezwykle wielowymiarową – obecnie zderzają się i ścierają całkowicie sprzecz‑ ne ze sobą światopoglądy, zjawiska i postawy kulturowe i społeczne , których korzenie tkwią z jednej strony w wydarzeniach XX‑wiecznych, z drugiej zaś w dawniejszych epokach. Dokonując jedynie bardzo ogólnego podziału, można wyznaczyć trzy największe nurty w kulturze, sztuce i filozofii współczesnej: y y nurt postmodernistyczny – odrzuca osiągnięcia klasycznej sztuki i kultury, neguje ważność hi - storii, odrzuca religię, uznaje świat za pozbawiony sensu i porządku , w centrum zainteresowania stawia całkowitą wolność jednostki od ograniczeń kulturowych i społecznych ; twórczość w tym nurcie często odrzuca tematykę społeczną czy polityczną, ale może też podejmować ją zazwyczaj w sposób krytyczno­ ‑prześmiewczy; postmodernizm sięga po nowoczesne, awangardowe środki wyrazu, posługuje się paro‑ dią, pastiszem, groteską, ironią, żartem, jest głęboko intertekstualny, y y nurt klasyczny – głosi kryzys i upadek cywilizacji, kultury, religii i sztuki w jej klasycznej formie , a także odejście świata od klasycznych wartości etycznych, jednocześnie nawołuje do powrotu do nich jako do źródła godności i wartości człowieka, zasadniczo pesymistyczny i katastroficzny w swojej wymo‑ wie; często sięga po środki wyrazu i nawiązania do klasycznej kultury , ale posługuje się również nowo‑ czesnymi technikami twórczości, y y nurt relatywistyczny – opiera się na uznaniu wszystkich wartości za względne i chwilowe , za‑ leżne od momentu historycznego, zrównuje ze sobą wszystkie kultury i cywilizacje , promuje zazwyczaj ateizm lub deizm; odchodzi od używania klasycznych kategorii wartościujących, zamiast nich promuje światopogląd w duchu równości, tolerancji i akceptacji wszystkich wartości i postaw, w centrum stawia prawo człowieka do niczym nieskrępowanego samorozwoju ; w nurcie tym funkcjonuje literatura za - angażowana społecznie , czynnie promująca określone postawy i zachowania, wykorzystująca zarówno klasyczne, jak nowoczesne sposoby przekazu. Historia świata po 1945 r. w dużej mierze oparta jest na konflikcie między dwoma zwalczającymi się ide - ami – kapitalizmem i komunizmem (socjalizmem) , który przejawiał się zarówno militarnie, jak gospodar‑ czo, społecznie i światopoglądowo. Najbardziej widoczny był w Azji, w której w wielu krajach dochodziło do krwawych rewolucji i wojen w wyniku przejmowania władzy przez komunistów, oraz w Europie, która do 1991 r. była podzielona na dwie strefy wpływów, państwa tzw. bloku wschodniego znajdowały się w strefie wpływów Związku Radzieckiego. Również sytuacja Polski wynikała bezpośrednio z tego faktu. Przykład rzeźby socrealistycznej – pomnik żołnierza‑oswobodziciela w Berlinie