Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 1-3

Lektury 90 odznaczony zab uratowanie pasażera. Później dziewczynki bawią się wbmamy ibcóreczki. Gdy dziewczynki wychodzą, dziewczynka pyta mamę, czy koleżanki mogą przy- chodzić częściej, ibmówi, że chciałaby, aby jej siostra była już starsza ibmogła się bawić razem zbnimi. Stwierdza też, że wbzabawie nie zawsze trzeba być kapitanem. Mama uśmiecha się, słysząc to, ibkończy przygotowywać kleik dla Agnieszki. Kasia odbrazu zanosi jej śliniak ibchce pomóc wbkarmieniu. *** Narrator znów rozmawia zbKasiąb– prawdopodobnie tą samą, co nabpoczątku książki. Dziewczynka nadal czasem grymasi przy stole czy rozmawia nablekcjach. Nabpropozycję wspólnej zabawy odpowiada, że zaraz przyjdzie, tylko najpierw zajrzy dobsiostry. Narrator zastanawia się, czy to aby nabpewno jest ta sama Kasiab– dziewczynka wyraźnie się zmieniła. Problematyka Powieść Miry Jaworczakowej porusza ważne problemy. Pierwszy zbnich to poczucie odrzucenia spowodowane tym, że nie jest się już wbcentrum uwagi. Główna bohater- ka nie może odnaleźć się wbnowej sytuacji, ponieważ zawsze była oczkiem wbgłowie. Zabwszelką cenę próbuje odzyskać uwagę otoczenia. Pobpojawieniu się młodszej siostry rodzice, abnawet ukochany dziadzio Hilary nie mają dla niej już tyle czasu. Dziewczyn- ka czuje się zagubiona, ponieważ zawsze to ona była najmłodsza ibto jej poświęcano najwięcej uwagi ibwszystko było robione tak, jak ona tego chciałab– wystarczyło, aby poprosiła. Próbuje wymyślić sposób, aby wszystko było jak dawniej, ibniestety wybiera złą drogę. Próbuje zwrócić nabsiebie uwagę przez złe zachowanie. Kasia jest jeszcze bardziej niegrzeczna, niż wcześniej, wobec kolegów ibkoleżanek wbklasie. Nie chce pożyczać stalówek dawnym przyjaciółkom, abnabpodwórku psuje innym dzieciom zabawę, ponieważ nie może rządzić. Koledzy ibkoleżanki nie chcą się zbnią kłócić, ale zachowanie Kasi im się nie podoba, więc nie chcą zbnią rozmawiać. Nabpoczątku, gdy dziewczynka dostaje złą ocenę, zastanawiają się, czy może jest chora, lecz gdy sytuacja się powtarza, abdziewczynka przyznaje się, że robi to celowo, bardzo się nabnią złoszczą, ponieważ cała klasa przez nią źle wygląda. Dziewczynka osiąga to, co chciałab– wszyscy zwracają nabnią uwagę, jednak czasami ma wyrzuty sumienia ibnie czuje się dobrze zebswoim zachowaniem. Wie, że wyrządza nim innym wiele przykrości, ibmyśli, że skoro ona jest smutna, to nikt inny nie powinien się cieszyć. Nie rozumie, dlaczego nikt nie interesuje się tym, co ona czuje ibczego chce. Dziewczynka nie wie też, dlaczego inne dzieci bardziej lubią Antolkę, która jest przeciwieństwem Kasib– jest uprzejma, miła ibpomocna, więc koledzy ibkoleżanki przyjemnie spędzają zbnią czas. Kasia tak bardzo skupia się nabswoich problemach, że niemyśli obkonsekwencjach swo- jego zachowania. Gdy mama zostawia podbjej opieką młodszą siostrę, ignoruje jej płacz, abnawet grozi jej, że ją uderzy. Nie rozumie, że siostra jest młodsza, słabsza ibtrzeba jej webwszystkimpomagać,ponieważsamasobienieporadzi.Dopiero ciężkachorobaAgniesz- ki uświadamia starszej siostrze, jak ważne dla niej jest to dziecko ibjak bardzo potrze- buje opieki. Kasia żałuje swojego zachowania, obiecuje poprawę ibzmienia się nablepsze.