Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 4-6

113 Jan Brzechwa, Akademia Pana Kleksa ibprzekazywano sobie zbrąk do rąk, aż wbkońcu na targu wbSalamance kupił go cudzo- ziemski uczony – Ambroży Kleks. Osobliwości pana Kleksa (streszczenie rozdziału) Adaś tak bardzo przejął się historią Mateusza, że zaczął zbierać guziki. Miał zbtego powodu wiele przykrości, ponieważ czasem odcinał je od cudzych ubrań. Wbten spo- sób zgromadził pokaźną kolekcję, wbktórej każdy guzik był inny. Niestety, wbżadnym zbnich Mateusz nie rozpoznał tego właściwego. Zastanawiające, dlaczego pan Kleks dotychczas nie zajął się tą sprawą. Przecież on potrafi ibwie wszystko . Ta wszechwiedza pana Kleksa sprawia, że trzeba bardzo uważać na to, obczym się przy nimmyśli. Pewnego razu Adaś wyobrażał sobie, jak bardzo stary jest pan Kleks, ibogromnie się zmieszał, gdy usłyszał: „Pomyślałeś sobie teraz, że mam pewno ze sto lat, prawda? Abtymczasem jestem obdwadzieścia lat młodszy od ciebie”. Adaś zaczął się wtedy zastanawiać, jak to możliwe, by pan Kleks był od niego młodszy. Sprawę wyjaśnił Mateusz. Otóż codziennie obpółnocy pan Kleks zmniejsza się ibtraci włosy oraz brodę. Potem, kiedy jest już mały jak niemowlę, kładzie się do miniatu- rowego łóżeczka stojącego na parapecie okna. Następnego dnia obświcie za pomocą powiększającej pompki doprowadza się do normalnej wielkości, łyka kilka pigułek na porost włosów ibwbten sposób odzyskuje zwykłą postać. Zazwyczaj pan Kleks jest średniego wzrostu. Na głowie ma czuprynę mieniącą się wszystkimi barwami tęczy. Czarna broda ibpomarańczowe wąsy ozdabiają twarz. Duży nos, wbzależności od pory roku, jest przekrzywiony wblewo lub wbprawo. Na nosie umieszczone są binokle przypominające mały rower. Oczy są bardzo ruchliwe ibdzięki temu pan Kleks widzi różne rzeczy wbbardzo odległych miejscach. Po prostu umie „wysyłać oko na oględziny” . Wbten sposób może odszukać zaginione przedmioty, pomóc wbnaprawie zepsutego tramwaju albo sprawdzić, co znajduje się na Księżycu. Profesor ubiera się wbszerokie spodnie, długi surdut koloru czekoladowego lub bordowego, żółtą kamizelkę, koszulę ze sztywnym wysokim kołnierzykiem oraz aksa- mitną kokardę. Osobliwością tego stroju są kieszenie. Jest ich bardzo dużo. Pan Kleks przechowuje tam przeróżne rzeczy, na przykład tabakierkę zbzapasowymi piegami, pigułki na porost włosów, flaszkę zbzielonym płynem, płomyki świec, kolorowe szkieł- ka ibpowiększającą pompkę. Kieszenie te są właściwie bez dna, można tam schować wszystko ibnigdy nie są wypchane. Mimo niezwykłych właściwości powiększająca pompka wygląda jak normalna oli- wiarka, ale gdy przyłoży się ją do jakiegoś przedmiotu ibnaciśnie jej denko, to przed- miot ten zaczyna rosnąć. Pompka ma jeszcze jedną ważną cechę: powiększa tylko te rzeczy, które są naprawdę potrzebne. Abwięc za jej pomocą można rozmnożyć pieczeń na obiad, ale nie da się nic zrobić zbdeserem. WbAkademii nie można się obejść bez zielonego płynu. Wbczasie snu bowiem pan Kleks wszystko zapomina ibdlatego każdego ranka musi pić ten płyn, aby odzyskać pamięć. Profesor nigdy nie schodzi normalnie po schodach, tylko zjeżdżabpo poręczy. Ibnie byłoby wbtym nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że pan Kleks potrafi również wjeżdżać po poręczy wbgórę. Nabiera powietrza, staje się lekki jak piórko ibjuż może się unosić. Uczniowie na wzór mistrza też próbują, ale jedynie Adasiowi się to udało… ibodbył niesamowitą podróż. Pewniak na teście Pewniak na teście