Repetytorium maturzysty - biologia

401 Populacja ekologiczna • losowe , jeżeli dystans pomiędzy osobnikami przyjmuje zmienną wartość, np. wołki zbo- żowe w mące, owady podczas zbierania pyłku, gatunki terytorialne (pingwiny, ptaki śpie- wające, drapieżniki poza sezonem godowym, dzikie wiśnie w lesie • skupiskowe , jeżeli osobniki skupiają się w grupy lub pary (np. ptaki i ssaki wychowujące młode, rośliny o ciężkich nasionach np. dąb, buk, leszczyna, lub rozmnażające się wege- tatywnie, np. wierzba, jeżyna; zwierzęta żyjące w stadach (antylopy, jelenie, sarny, słonie), rojach (pszczoły, szarańcza), mrowiskach i termitierach stado wróbli las świerkowy Typy rozmieszczenia osobników w populacji Struktura wiekowa i płciowa Populacja zostaje podzielona na przedziały (klasy) wiekowe. Określa się następnie liczeb- ność osobników w każdym z przedziałów. Dane o liczebności przedstawiamy w postaci pira- midy wieku . W populacjach ustabilizowanych udział wszystkich klas wiekowych jest do siebie zbliżo- ny. Innymi słowy, osobniki każdej klasy są zastępowane taką samą liczbą osobników młod- szych. Struktura ustabilizowana cechuje populacje żyjące od dłuższego czasu w ustabilizowa- nym środowisku, pozostające z nim w stanie równowagi, a z populacji ludzkich kraje wysoko rozwinięte. Populacje rozwijające się cechuje znaczna przewaga liczebna osobników młodszych nad osobnikami w średnim wieku i nad starszymi. Typowa jest dla populacji, które niedawno osiedliły się w korzystnym dla siebie środowisku i nie osiągnęły w nim jeszcze stanu rów- nowagi lub też środowisko stało się bardziej sprzyjające (np. przerzedzenie lasu powoduje napływ gatunków łąkowych), pasożytów opanowujących nowe populacje, z populacji ludz- kich kraje rozwijające się. Struktura ma kształt piramidy, której podstawa jest tym szersza, im mniej czasu upłynęło od „boomu” populacyjnego.