Repetytorium - liceum/technikum - biologia

Funkcjonowanie organizmu człowieka w oparciu o struktury anatomiczne 302 Potencjał hamujący Neurotransmitery hamujące, jak kwas g-aminomasłowy (GABA) lub glicyna, powodują hiperpolaryzację błony – np. stymulują napływ jonów Cl – do cytoplazmy, pogłębiając ła - dunek ujemny i utrudniając w ten sposób pobudzenie. Wywołują więc postsynaptyczny potencjał hamujący ( inhibitory postsynaptic potential , IPSP). Liczne sygnały pobudzające i hamujące, docierające do błony neuronu, wpływają na wy - padkową wartość potencjału jego błony. Sumowanie przestrzenne bodźców wyraża się tym, że komórka łatwiej osiąga próg pobudzenia i wyzwala poten - cjał iglicowy, jeżeli jest pobudzana jednocześnie w wielu miejscach. Sumowanie czasowe to ułatwienie pobudze - nia, kiedy do komórki docierają liczne bodźce w krót - kich odstępach czasu. Torowanie to zjawisko polegające na tym, że pobudzona wstępnie komórka łatwiej wyzwala AP nawet, gdy działają stosunkowo słabe bodźce. Transmisja impulsów nerwowych Transmisja nerwowa ma charakter elektryczno-chemiczny: • za elektryczną fazę przewodzenia przyjmujemy przemieszczanie się fali depolaryzacji po powierzchni błony neuronów: – włókna nerwowe (aksony), w których prędkość przewodzenia nie odgrywa nadrzędnej roli (np. w układzie autonomicznym), otacza pojedyncza warstwa komórek Schwanna , zwana osłonką komórkową ; poprawia ona właściwości izolacyjne neurylemmy; włókna z osłonką komórkową to włókna bezrdzenne – gdy wymagana jest znaczna prędkość przewodzenia, komórka Schwanna owinięta jest wielokrotnie wokół aksonu, tworząc wielowarstwową osłonkę mielinową; fala depola - ryzacji przemieszcza się skokowo między komórkami Schwanna, wmiejscu tzw. przewę - żeń Ranviera , a włókna noszą nazwę rdzennych (patrz poniższy rysunek) A) B) węzły (przewężenia) Ranviera osłonka mielinowa Przemieszczanie się potencjału czynnościowego wzdłuż aksonu bez osłonki mielinowej (A) i z osłonką (B) Pewniak na teście Pewniak na teście