Repetytorium maturzysty - fizyka - 2022

FIZYKA ATOMOWA 10 m a t e r i a ł z k l a s y I 3. Absorpcyjne. Odwrócenie widma emisyjnego, powstaje wtedy, gdy z widma ciągłego, przechodzącego przez gazy lub pary, zostają pochłonięte długości fal odpowiadające wzbudzeniom ich atomów. Położenie i liczba linii absorpcyjnych są charakterystyczne dla danego pierwiastka. Przy- kładem widma absorpcyjnego jest widmo słoneczne. Absorpcja zachodzi tu w atmosferze słońca. Powstałe w ten sposób linie widmowe noszą nazwę linii Fraunhofera. Bunsen i Kirchhoff zauważyli, że każdy pierwiastek w stanie lotnym, pobudzony do świe- cenia, daje charakterystyczne dla siebie widmo liniowe. Dlatego widmo tego typu nazywane jest również widmem atomowym . Układ linii widmowych zależy od układu poziomów ener- getycznych elektronów w atomie, który jest różny dla atomów różnych pierwiastków. Z tego powodu również układ linii widmowych jest niepowtarzalny. ZAŁOŻENIA KWANTOWEGO MODELU ŚWIATŁA Zjawiska świadczące o kwantowej naturze światła: • zjawisko fotoelektryczne – energia kwantów – równanie Einsteina • efekt Comptona – pęd fotonów • widma emisyjne atomów • prawidłowy opis promieniowania termicznego z postulatem kwantyzacji energii świetlnej – prawo Plancka Pod koniec XIX w. zaobserwowano zjawiska, których nie można było wyjaśnić w oparciu o falową naturę światła. Zaobserwowano, że naelektryzowany ujemnie elektroskop naświe- tlany promieniami nadfioletowymi traci swój ładunek, a jednocześnie naświetlanie elektro- skopu światłem widzialnym, nawet o bardzo dużym natężeniu, tego efektu nie powoduje. Elektroskop naelektryzowany dodatnio naświetlany promieniowaniem nadfioletowym nie traci ładunku. W 1900 r. Max Planck ogłosił teorię promieniowania ciała doskonale czarnego, która stała się podstawą narodzin fizyki kwantowej. Zgodnie z tą teorią światło rozchodzi się w postaci porcji energii, zwanej kwantami. Energię tę możemy wyrazić wzorem: E = hf gdzie: h – stała Plancka h =6,62∙10 –34 Js f – częstotliwość promieniowania