Repetytorium - liceum/technikum - geografia - 2026

1 – SKORUPA ZIEMSKA 1a – strefa granitowa (sial) – tylko w obrębie lądów 1b – strefa bazaltowa (sima) – na dnie oceanów i na lądzie pod sial 2 – PŁASZCZ GÓRNY (ZEWNĘTRZNY) (crofesima) w górnej części ASTENOSFERA – posiada dużą plastyczność, to miejsce powstawania wszystkich procesów tektonicznych 3 – PŁASZCZ DOLNY (WEWNĘTRZNY) (nifesima) 4 – JĄDRO ZEWNĘTRZNE (nife) prawdopodobnie w stanie ciekłym 5 – JĄDRO WEWNĘTRZNE (nife) prawdopodobnie ciało stałe strefa nieciągłości Conrada strefa nieciągłości Moho strefa nieciągłości Repettiego strefa nieciągłości Wiecherta-Gutenberga strefa nieciągłości Lehmanna km 0 50 700 2900 5100 6371 1a 1b 2 3 4 5 Budowa wnętrza Ziemi Dawne nazwy stref (sial, nife itd.) informują o tym, jakie pierwiastki budują poszczególne warstwy: • sial = Si – krzem, Al – glin • sima = Si – krzem, Ma – oznacza magnez • crofesima = Cr – chrom, Fe – żelazo, Si – krzem, Ma – oznacza magnez • nifesima = Ni – nikiel, Fe – żelazo, Si – krzem, Ma – oznacza magnez • nife = Ni – nikiel, Fe – żelazo. Skorupa ziemska OCEANICZNA KONTYNENTALNA grubość 5–12 km grubość średnio 30–40 km, a pod młodymi góra- mi do 80 km średnia gęstość 3,0 g/cm 3 średnia gęstość 2,7–2,8 g/cm 3 strefa bazaltowa SIMA zbudowana głównie ze skał magmowych zasado- wych (bazalt, gabro, dioryt, diabaz) górna część – strefa granitowa SIAL – skały magmowe kwaśne dolna część – strefa bazaltowa SIMA – skały magmowe zasadowe czasem przykryta cienką warstwą skał osado- wych (do 300–400 m); brak osadów na szczytach grzbietów śródoce- anicznych zalegają na niej skały osadowe, często silnie sfał- dowane, o średniej grubości kilku km; czasami (np. na tarczach) – brak pokryw osado- wych SKORUPA OCEANICZNA astenosfera warstwa perydotytowa warstwa bazaltowa warstwa granitowa warstwa osadowa warstwa osadowa nieciągłość Moho nieciągłość Conrada SKORUPA KONTYNENTALNA SKORUPA PRZEJŚCIOWA SKORUPA ZIEMSKA LITOSFERA Budowa wnętrza Ziemi 129