Repetytorium - szkoła podstawowa. Fizyka

Zwierciadło kuliste wypukłe. Konstrukcja obrazu W zwierciadle kulistym wypukłym powierzchnią odbijającą jest zewnętrzna strona po- wierzchni kulistej. Promienie równoległe padające na zwierciadło wypukłe po odbiciu od niego tworzą wiązkę rozbieżną. O F’ Przedłużenia promieni odbitych przecinają się poza zwierciadłem w punkcie F’ , który nazywamy ogniskiem pozornym zwierciadła. Odległość ogniska pozornego od wierzchołka zwierciadła to jego ogniskowa f , tutaj też zachodzi związek: f r = 2 . Na rysunku poniżej przedstawiono konstrukcję obrazu przedmiotu strzałki KL w zwier- ciadle kulistym wypukłym. O K K’ L L’ F’ Promień, biegnący równolegle do osi optycznej zwierciadła, po odbiciu pobiegnie tak, że jego przedłużenie przejdzie przez ognisko pozorne F’ . Promień padający na zwierciadło tak, że jego przedłużenie przechodzi przez śro- dek krzywizny O , odbija się wzdłuż tej samej prostej (jego kąt padania na zwierciadło wynosi 0°). Wniosek: Obraz otrzymany za pomocą zwierciadła wypukłego jest zawsze pozorny, pomniejszony i prosty przy dowolnym położeniu przedmiotu. Przykłady zastosowania takiego zwierciadła to boczne lusterko w samochodzie, a także zwierciadła na skrzyżowaniach ulic. Zwierciadłem wypukłym jest też lusterko dentysty, zwierciadła powiększające do makijażu, bombka choinkowa czy zewnętrzna strona łyżeczki. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście 262 oPtYKa