Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 4-6

107 Ferenc Molnár – Chłopcy z Placu Broni Podobne znaczenie, łączące w sobie zmienność i ubarwienie obrazu, mają nagromadzone cza - sowniki, np. „pożółkniał, zbladnął i poszarzał” . Ferenc Molnár BIOGRAFIA Pisarz węgierski, żył w latach 1878–1952. Studiował prawo na uniwersytetach w Budapeszcie i w Genewie. Pracował jako dziennikarz, a jego artykuły cieszyły się dużym powodzeniem. Pisał także dramaty oraz powieści dla dorosłych czytelników. Chłopcy z Placu Broni to jedyna książka F. Molnára przeznaczona dla młodzieży. C hłopcy z  P lacu B roni CZAS I MIEJSCE AKCJI Wydarzenia rozgrywają się w Budapeszcie, stolicy Węgier. Akcja rozpoczyna się w marcu. BOHATEROWIE Bohaterowie to chłopcy w wieku około 11–14 lat, na co dzień zwykli uczniowie, niewyróżnia - jący się niczym specjalnym. Dzielą się na dwie grupy, które ze sobą rywalizują: chłopców z Placu Broni, dla których miejscem zabaw jest Plac Broni, i czerwone koszule, którzy spotykają się w Ogrodzie Botanicznym. Bawią się w żołnierzy, inscenizują bitwy i potyczki. Chłopcy z Placu Broni – Janosz Boka, Czonakosz, Czele, Weiss, Lesik, Kolnay, Rychter, Nemeczek, Gereb (zdrajca). Mają czerwono-zielony proporczyk i takie same czapki. Czerwone koszule 3 – Feri Acz, bracia Pastorowie, Wendauer, Sebenicz. Ich znakiem rozpoznawczym są czerwone koszule, kojarzące się z Giuseppe Garibaldim, włoskim bojownikiem o zjednoczenie. Ernest Nemeczek – bohater główny, należał do grupy chłopców z Placu Broni. Miał jedenaście lat. Pochodził z ubogiej rodziny, był jedynakiem. Jego ojciec, Andrasz Nemeczek, był krawcem. Nemeczek to drobny, jasnowłosy chłopiec, najmniejszy w całej gromadzie chłopców z Placu Broni. Jako jedyny spośród nich był szeregowcem, miał zawsze wiele do zrobienia; to on przechowywał piłkę i bijak do gry w palanta. Ernest Nemeczek był wesołym, serdecznym chłopcem. Chętnie wykonywał wszystkie rozkazy kolegów, ponieważ wiedział, że jest to jego obowiązek. Jedynie czasem było mu przykro, że mimo upływu czasu ciągle jest szeregowcem i wszyscy wydają mu polecenia, ale rozumiał, że musi zasłużyć na zmianę stopnia, i że o tym decyduje Boka. Nie był uległy i nieśmiały, miał swój honor i ambi- cję. Pięknymi cechami jego charakteru były odwaga i niezłomność. Nemeczek traktował Plac Broni jak swoją ojczyznę, prawdziwy dom. Był zdecydowany bronić go, ryzykując nawet własnym życiem. Nemeczek pokonał własną słabość i strach. Był gotów do najwyższych poświęceń. Okazało się, że jest uczciwym, sprawiedliwym , lojalnym i wiernym chłopcem o dużym poczuciu własnej godności. Surowo ocenił Gereba, kiedy ujrzał go wśród czerwonych koszul, z pogardą odrzucił propozycję przy - łączenia się do nich: „… wolę, żebyście mnie raczej utopili… niż żebym miał zostać zdrajcą” . Swoim postępowaniem i szlachetną postawą Nemeczek udowodnił, że „jest prawdziwym boha - terem, prawdziwym mężczyzną, którego można uważać za dorosłego” . Odważnie przeciwstawił się chłopcom należącym do grupy czerwonych koszul, odebrał chorągiewkę chłopców z Placu Broni, choć wiedział, że jako słabszy będzie musiał ją stracić, nie obawiał się skrytykować Gereba, sto - jąc sam jeden przed całą grupą przeciwników i ich przywódcą, Feri Aczem. Wyrazem bohaterstwa 3 W różnych tłumaczeniach powieści można spotkać różne nazwy grupy Feri Acza – czerwone koszule albo czerwo - noskórzy. Pewniak na teście