Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 4-6

122 ŚCIĄGA – szkoła podstawowa kl. 4–6 BOHATEROWIE Rodzeństwo: Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja Pevensie. Są to bohaterowie pierwszoplanowi, realistyczni. Piotr – najstarszy z rodzeństwa, ma około 12-13 lat, mądry, zrównoważony, troskliwy, dzielny i odważny. Podczas spotkania ze Świętym Mikołajem otrzymał tarczę i miecz, którym dzielnie walczył i pokonał wilka, ratując życie swej siostrze Zuzannie. „Piotr stał się wysokim, barczystym mężczyzną i słynnym rycerzem, a nazywano go królem Piotrem Wspaniałym” . Zuzanna – ma około 11–12 lat, czuła się odpowiedzialna za młodsze rodzeństwo, rozważna, myśli i działa w sposób praktyczny, mocno przeżyła śmierć Aslana, wraz z siostrą towarzyszyła Aslanowi w odczarowywaniu posągów na zamku Czarownicy. „Zuzanna wyrosła na smukłą, pełną wdzięku dziewczynę o czarnych, opadających prawie do stóp włosach; wkrótce królowie z zamorskich krajów zaczęli przysyłać swych posłów, prosząc o jej rękę. Nazywano ją królową Zuzanną Łagodną” . Edmund – ma około 9-10 lat, od początku nie wzbudza sympatii, dokucza Łucji, ośmiesza ją przed rodzeństwem, zaprzecza istnieniu Narni; w miarę trwania akcji pogrąża się coraz bardziej w obłudzie, niegodziwości i kłamstwie, nie czyni nic, aby uwolnić się od złej królowej i ratować rodzeństwo. Jest obłudny, naiwny, złośliwy i nielojalny wobec brata i sióstr. W końcu zmarznięty, wygłodzony, upokorzony przez Czarownicę, potrafi stanąć w obronie niewinnych zwierzątek, które Czarownica przy pomocy różdżki zamienia w kamienne posągi. Teraz wie, że dokonał niewłaści- wego wyboru, nie wie jednak, jak uwolnić się od złej wiedźmy, czuje się opuszczony i upokorzony. Brakuje mu rodzeństwa – mimo obaw, wstydu spojrzenia im w oczy i przyznania się do błędu, oddał- by wszystko, aby ich spotkać. Jego droga przez zło ku dobru jest długa i dramatyczna, musi ponieść konsekwencje swojego postępku; pozna zło i zrozumie, jak bardzo się zawiódł, ufając mu, ulegając własnym słabościom, szczególnie chciwości i pragnieniu bycia w centrum uwagi. To szlachetność rodzeństwa wyzwala go spod władzy złej królowej i udręczenia. Uwolniony przez Aslana dzielnie walczy i zostaje ranny w bitwie. Czarodziejski napój Łucji, który dostała od Świętego Mikołaja, ratuje mu życie. Na polu bitwy Aslan pasował go na rycerza, a on nigdy nie dowiedział się, jak wiele mu zawdzięcza. W Narni „Edmund stał się mężczyzną poważniejszym i spokojniejszym niż Piotr i zasłynął z mądrych rad i wyroków, a nazywano go królem Edmundem Sprawiedliwym” . Łucja – ma około 7-8 lat, najmłodsza z rodzeństwa, bardzo wrażliwa, życzliwa, odważna, o dużej wyobraźni, kocha bardzo Edmunda, nie czuje do niego urazy, wybaczyła mu wszystko, pragnie go uratować za wszelką cenę. Zawsze była posłuszna Aslanowi, doceniała to, co uczynił dla jej brata. Wielka była jej radość, gdy odnalazła swego przyjaciela, pana Tumnusa. W Narni „Łucja pozostała wciąż tak samo żywa i złotowłosa, a wszyscy książęta z państw ościennych pragnęli, aby została ich królową. Jej własny lud nazywał ją królową Łucją Mężną” . Profesor – bardzo stary, ma krzaczastą, białą brodę, siwą czuprynę, wygląda trochę śmiesznie i dziwacznie, dzieci bardzo go polubiły, dawał im dużo swobody, potrafił je zrozumieć i umiejętnie wprowadzać w świat fantazji, rozwijać ich wyobraźnię. Biała Czarownica, Królowa Narni – postać pierwszoplanowa, fantastyczna; była bardzo wysoką kobietą, o białej jak śnieg twarzy, bardzo czerwonych ustach, była to twarz niezwykle piękna, a zara- zem dumna, surowa i zimna. W połowie pochodzi od dżinów, a w połowie od olbrzymów, jeździ po kraju w saniach zaprzężonych w reny, ze swoją czarodziejską różdżką i w koronie na głowie. Jest zła, okrutna, bezwzględna, żądna władzy, fałszywa, udaje dobrą, wykorzystuje słabości innych do osiągnięcia własnych celów, podstępem podporządkowuje sobie Edmunda. Najpierw jest dla niego dobra, troskliwa, wspaniałomyślna, obiecuje mu, że zostanie królem Narni, prawi mu komplementy, że jest najmądrzejszym i najprzystojniejszym chłopcem. Gdy Edmund uzależnia się od jej czarodziejskiego ptasiego mleczka, zmusza go do przyprowadzenia rodzeństwa, wykorzystuje do swych niecnych planów; nie liczy się z nim zupełnie. Chce pokonać Aslana. Wie, że obec- ność Aslana zagraża jej władzy. W walce posługuje się czarami, zamieniając swych przeciwników