Ściąga - liceum, technikum - cz. 2 - PO REFORMIE

Pozytywizm NAZWA I CHRONOLOGIA EPOKI Okres drugiej połowy XIX w. określa się mianem Realizmu, nazwy te odnoszą się do zjawisk występujących w całej Europie, choć w Polsce ta epoka określana jest jako Pozytywizm. Nazwy te mają również węższe, precyzyjniejsze znacze- nia. Pozytywizm to panujący w epoce światopogląd i styl kultury. Realizm stał się głównym prądem literackim tego okresu. Za początek Pozytywizmu w Pol- sce uznaje się rok 1864 – upadek powstania styczniowego . Druga połowa lat sześćdziesiątych to okres ważnych wydarzeń społeczno-politycznych. Jesz- cze w 1864 r. w Królestwie Kongresowym przeprowadzona została reforma uwłaszczeniowa. W dwa lata później (1866) rozpoczął się okres autonomii Galicji, a prowincje poznańska i pruska zostały włączone do Związku Północ- noniemieckiego. Data końcowa Pozytywizmu jest mniej jednoznaczna. Zwykle przyjmuje się rok 1890, ale i później widoczny jest wpływ tego prądu na literaturę i sztukę. Jest to zatem jedna z najkrótszych epok w historii polskiej literatury – trwała zaledwie około 26 lat. PRĄDY LITERACKIE Realizm – prąd literacki ukształtowany w pełni na przełomie lat siedem- dziesiątych i osiemdziesiątych XIX w. Naczelnym zadaniem pisarza stało się obiektywne przedstawianie rzeczywistości. Odrzucono ograniczenia moralno- -społeczne, starano się dokładnie, wnikliwie przyglądać rzeczywistości. Pod względem artystycznym twórczość realistów charakteryzowała dbałość o stronę Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście