Ściąga - liceum, technikum - cz. 3 - PO REFORMIE

Młoda Polska 28 polegającym na nieustannym sadzeniu, doglądaniu i zbieraniu owoców własnej pracy (wpływ franciszkanizmu). Staff opiewa pracę rolnika, który w szczególny sposób ma możliwość obcowania z przyrodą. Żyjąc w zgodzie z jej rytmem, może zachowywać harmonię duchową, równowagę pomiędzy cieniem chmur i blaskiem słońc (smutkiem i radością). W końcowych strofach poeta ukazuje skutki takiego przeciętnego życia: Gdy stary będę, poznam, że mnie Nie różni nic od braci… Nie było dobrze mi ani źle, Nikt mną nie zyskał ni traci… Przeciętność, zwyczajność, życie w harmonii z przyrodą pozwalają podmiotowi lirycznemu pogodzić się z naturalną koleją życia – przemi- janiem, upływem czasu, starością, a w końcu śmiercią. W ostatniej zwrotce podkreśla on, że mimo przeciętnej, zwyczajnej egzystencji będzie mógł u kresu życia powiedzieć, iż jego życie było wyjątkowe i niepowtarzalne: A jednak poznam, gdy śmierć do snu Gasić mi będzie blask powiek, Żem widział rzeczy, których tu Nie widział żaden człowiek… Władysław Stanisław Reymont BIOGRAFIA Władysław Stanisław Reymont (właśc. Rejment) urodził się 7 V 1867 r. we wsi Kobiele Wielkie pod Radomskiem, zmarł 5 XII 1925 r. wWarszawie. Był synem wiejskiego organisty. Wczesne dzieciństwo spędził w Tuszynie. Był uczniem krawieckim. Od 1888 r. pracował jako funkcjonariusz Kolei Warszawsko-Wie- deńskiej. W grudniu 1893 r. przeniósł się do Warszawy i zajął się wyłącznie twórczością literacką. W 1895 r. odbył podróż do Włoch. Później odwiedził jeszcze Berlin, Brukselę, Londyn i Paryż. W 1900 roku odniósł poważne obra- żenia w wypadku kolejowym pod Warszawą. Dwa lata później poślubił Aurelię Szabłowską z Schatzzchnejderów i wyjechał do Francji. W 1917 r. otrzymał za Chłopów nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności. Ta sama powieść została uhonorowana w 1924 r. literacką Nagrodą Nobla. Pierwszym ważnym utworem Reymonta był reportaż Pielgrzymka do Jasnej Góry (1895). Pisarz wykorzystywał umiejętność drobiazgowego obser- wowania rzeczywistości także w swojej dalszej twórczości. Komediantka (1896) to powieść o środowisku artystycznym, w Ziemi Obiecanej (1899) ukazał natomiast życi nt inspirował się prozą