Ściąga - liceum, technikum - cz. 3 - PO REFORMIE

Młoda Polska 30 NARRACJA Wyróżnić można trzech narratorów: narrator młodopolski styl impresjonistyczny, metaforyzacja, duża liczba epitetów, poetyc- kość, posługiwanie się gwarą w celach stylizacyjnych realistyczny obserwator rzeczowe i obiektywne relacjonowanie zdarzeń i okoliczności, posługiwanie się poprawnym językiem literackim ludowy gawędziarz świadomość człowieka pochodzącego z ludu, język kolokwialny i gwarowy, szczegółowość opisów, epicka rozlewność Przeważa gawęda „wiejskiego gaduły” , którego można porównać do starogreckiego aojdy, kronikarza pewnej społeczności. Ten narrator jest chło- pem, ma chłopską świadomość, posługuje się stylizacją gwarową , tylko trochę mniej zabarwioną dialektycznie od przytaczanych dialogów. Opisuje to, co zna od dziecka, ale jest bardziej wykształcony, utalentowany i zachowuje pewien dystans wobec świata przedstawionego w powieści. Relacjonuje wyda- rzenia, wprowadza dialogi, opisuje zajęcia codzienne, uroczystości, obrzędy. W niektórych fragmentach narrator przechodzi do roli wiejskiego gaduły i do roli realistycznego obserwatora, np. kiedy relacjonuje bójkę o las. Zdarza się też, że zamienia się w młodopolskiego stylizatora, np. przy opisach natury lub wewnętrznych przeżyć bohaterów. BOHATEROWIE – struktura społeczna gromady Miejsce w społeczności wyznacza ilość posiadanej ziemi. wiejscy bogacze chłopi średniozamożni chłopi małorolni komornicy (bezrolni) służba (nie ma wpływu na społeczność) Maciej Boryna kowal młynarz wójt ksiądz Paczesiowie Kłębowie Balcerkowie Sikorowie Pryczkowie Cabanowie Wachnikowie Bylicowie Kozłowie Kobusowie Krakalina Filipka Agata Jagustynka Kuba Socha Zbiorowym bohaterem powieści są chłopi mieszkający we wsi Lipce. Ich życie toczy się między dwoma biegunami: solidarnością z gromadą i własnymi interesami oraz potrzebami. Gromada przez wieki wytworzyła normy obyczajowe i moralne. Ludzie jednoczą się, aby bronić własnych interesów, ale wielokrotnie poszczególni