Vademecum matura - historia

ROZBICIE DZIELNICOWE W POLSCE 111 Henryk Pobożny książę wrocławski, krakowski 1238 Władysław Wygnaniec książę Śląska (1138–1159) książę Krakowa (1138–1146) Mieszko Plątonogi Konrad Bolesław Wysoki Henryk Brodaty książę wrocławski 1201 książę krakowski 1228 książę wielkopolski 1234 Bolesław Rogatka Mieszko Henryk Konrad Władysław Henryk Probus książę wrocławski (1257–1290) „ „ BOLESŁAW IV KĘDZIERZAWY (1146–1173) Rządy w państwie przejął Bolesław Kędzierzawy. Objął we władanie dzielnicę senioralną i Śląsk. Tymczasem wygnany Władysław zwrócił się do władcy Niemiec o pomoc. Spowo‑ dowało to interwencję zbrojną cesarza Konrada III w 1146 r., ale była nieskuteczna. Książęta juniorzy zobowiązali się do płacenia trybutu i złożenia hołdu lennego niemieckiemu władcy, nie zadeklarowali jednak oddania rządów obalonemu seniorowi. Na braci rzucił również klą‑ twę papież, lecz nałożonego interdyktu nikt nie przestrzegał. W 1157 r. na wyprawę przeciwko juniorom wyruszył Fryderyk I Barbarossa. Dotarł pod Poznań i zawarł pod Krzyszkowem porozumienie z Bolesławem. Przyjął hołd i nie rozwiązał kwestii Władysława. W 1159 r. Władysław II zmarł. W 1162 r. Bolesław Kędzierzawy zgodził się na powrót do kraju synówWładysława Wygnańca i uznał zwierzchność cesarza. W 1166 r. w czasie nieudanej wyprawy do Prus zginął Henryk Sandomierski, a jego dzielnicę podzielo‑ no na trzy części, z których największą (wraz z Sandomierzem) przejął Bolesław Kędzierzawy. Pod koniec jego panowania ponownie narastały konflikty, było już wielu potomków Bolesła‑ wa Krzywoustego (synów, wnuków, prawnuków), którzy chcieli dziedziczyć części terytorium Polski.