Vademecum matura - wiedza o społeczeństwie

PRAWO 266 SĄDY I TRYBUNAŁY P OWO ŁYWA N I E I Z A D A N I A S Ą DU N A JWY Ż S Z E GO , T RY B UN A Ł U KON S T Y T UC Y J N E GO , T RY B UN A Ł U S TA NU „ „ SĄD NAJWYŻSZY Sąd Najwyższy – naczelny organ sądowy w Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z Konstytucją RP i ustawą o SN z 20 IX 1984 sprawuje on nadzór nad działalnością sądów powszechnych wojskowych i administracyjnych w zakresie orzekania (tzw. nadzór judykacyjny). Sąd Najwyższy zajmuje się przede wszystkim: • rozpoznawaniem kasacji • podejmowaniem uchwał mających na celu wyjaśnienie przepisów prawnych lub zawie‑ rających rozstrzygnięcia zagadnień budzących poważne wątpliwości w konkretnej spra‑ wie. Składa się on z czterech izb. Izba Cywilna i Administracyjna Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Izba Wojskowa Sąd Najwyższy Izba Karna Sędziów Sądu Najwyższego powołuje prezydent RP na wniosek Krajowej Rady Są­ downictwa. Natomiast I prezesa Sądu Najwyższego powołuje na 6 lat spośród kandydatów przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego, a odwołuje sejm na wniosek prezydenta. Stanowisko sędziego Sądu Najwyższego może pełnić ten, kto: • ma polskie obywatelstwo i pełnię praw cywilnych i obywatelskich • jest nieskazitelnego charakteru • ukończył wyższe studia prawnicze i uzyskał tytuł magistra prawa • wyróżnia się wysokim poziomem wiedzy prawniczej oraz doświadczeniem zawodo‑ wym • ma co najmniej dziesięcioletni staż pracy zawodowej, m.in. na stanowisku sędziego, prokuratora lub adwokata. SN nie może samodzielnie orzekać o konstytucyjności ustaw, jeżeli więc nabierze wątpli‑ wości co do zgodności ustawy z Konstytucją, musi przedstawić odpowiednie pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu.