Chłopi

Krótkie opracowanie Krótko o utworze Chłopi to powieść autorstwaWładysława Stanisława Reymonta, zaktórąpisarz otrzy- mał w 1924 r. Nagrodę Nobla. Utwór opowiada o losach chłopów ze wsi Lipce, a ak- cja ma miejsce pod koniec XIX w. Powieść ma dwa dominujące tematy. Pierwszy skupia się na losach Borynów, najbogatszych gospodarzy we wsi. Piękna, młoda dziewczyna, Jagna Paczesiówna, wychodzi za Macieja Borynę mimo braku uczuć do niego. Robi to pod naciskami matki, mającej nadzieję na majątek bogatego gospoda- rza. Z kolei syn Macieja, Antek, nie kocha i nie szanuje swojej żony, Hanki. Wkrótce potemmiędzy Antkiem i Jagną rodzi się romans, co powoduje konflikt między ojcem i synem, zakończony dopiero niedługo przed śmiercią pierwszego z nich. Wśród po- zostałych ważnych bohaterów Chłopów możemy wymienić Kubę Sochę, Dominiko- wą, Rocha czy Jagustynkę. Drugi temat powieści skupia się na szczegółowymopisie życiamieszkańców Lipiec jako zbiorowości. Ukazuje ich życie, zasadymoralne, zwyczaje i hierarchię społeczną . Mieszkańcy Lipiec żyją razem, razempracują, razem świętują i bawią się, razem również cierpią. Wieś jest dla nich całym światem i samowystarczalnym, od- dzielonym od wszystkiego miejscem. Choć pojawia się wielu bohaterów drugo- i trzecioplanowych, a w trakcie trwania powieści narrator często skupia się na Macieju Borynie, Jagnie czy Antku, Chłopi są opowieścią o bohaterze zbiorowym, ludziach żyjących na wsi pod koniec XIX w. Akcja powieści obejmuje dziesięćmiesięcy, podzielona jest zaś na cztery części: Jesień , Zimę , Wiosnę i Lato . Każda z nich odnosi się do kolejnej pory roku. W ten sposób autor wiąże czas w powieści oraz – pośrednio – swoich bohaterów z cyklem trwania przy- rody. Ich życie bowiem uzależnione jest od pór roku, siewu, zbiorów na polu i żniw (czyli pracy) oraz świąt będących czasem odpoczynku. Porządek fabularny został wkomponowanywrytmprac rolniczych i układobrzędówczy obyczajów.Wszyst- ko to razemtworzy cyklwciąż powracających zdarzeńoraz kolei życia ludzkiego. Chłopi to powieść społeczno-obyczajowa, powstała w okresie młodopolskim. Łączy w sobie elementy takich nurtów jak realizm, naturalizm, impresjonizm . Władysław Reymont pieczołowicie opracował język w powieści. Jest barwny, żywy, ubogaca obraz wsi , bohaterów . Autor wprowadził do utworu elementy z różnych gwar i dialektów – takie działanie nazywamy stylizacją gwarową . Narrator Chło- pów stylizuje swoje wypowiedzi na trzy sposoby. Jest „wsiowym gadułą” , komentu- jącym językiem Lipczan wiejskie plotki i sensacje, sprawiającym wrażenie członka społeczności. Często występuje też jako młodopolski stylizator , gdy skupia się na poważnych tematach – mówiąc o życiu, śmierci, przyrodzie i tragediach bohaterów. Wówczas mniej korzysta ze stylizacji gwarowej, rzadziej pozwala sobie na lżejszy ton