Antygona - Sofokles

7 Od tłumacza I ponad burze i ponad zawieje, Mimo gróźb wroga i wrogich mozołów, Idziesz zwycięsko na wielki dusz połów, Niesiesz nadzieję. Usłuż ty dzisiaj greckiej Antygonie, Użycz sił groźbie, rzewności jej trenom, Niech tak łzy roni i gniewem zapłonie, Jak się jawiła przed wieki Hellenom. W pierwotnej chwale piękność już nie wróci, Ale nie wszystko z jej wdzięku uroni, Kto tchnie w swą pracę miłosnej dech woni, Z serca jej nieco łez własnych przyrzuci.