Tędy i owędy

TURYŚCI GENERAŁA SIKORSKIEGO Wiele się lądów zdeptało, wiele się krajów obeszło, a ziemia wciąż była polska pod każdą żołnierską podeszwą! Władysław Broniewski TURYŚCI GENERAŁA SIKORSKIEGO – Andrzej!... – idąc ulicą Tel Awiwu, nagle natknąłem się na dwumetrowego dryblasa, mego siostrzeńca. – Skąd ty tu? – Przez Węgry. – Gładko poszło? – Właściwie tak. Szliśmy przez Słowację, gdzie były niemieckie komendan- tury, aleśmy się prześliznęli na Węgry. I Węgrzy nas złapali. – No i co? – Eee, oni tak samo nie cierpią Niemców, ale się ich boją. Więc dali nam wina, krzyczeli Eljen Lengyel! * , ale tłumaczyli się, że nas przepuścić nie mogą. Nie wydadzą nas Niemcom na granicy, jak mają rozkazane, ale dopilnują, żeby- śmy poszli z powrotem. Jakoż odstawili nas na granicę i dopilnowali przejścia. – No i co? – Przesiedzieliśmy w krzakach, i poszliśmy z powrotem. I znowu nas Wę- grzy złapali. – No i co? – Eljen Lengyel! nie krzyczeli, wina nie dali i odstawili z powrotem. – No i co? – Posiedzieliśmy w krzakach i poszliśmy znów, i znowu nas złapali. – Ach jej! No i co? – Wina nie dawali, nic nie śpiewali, tylko dali po mordzie. Odstawili nas i powiedzieli, że jeśli jeszcze raz nas złapią, to wydadzą Niemcom. – No i co? – Posiedzieliśmy w krzakach... Dalej... chodziła czapla po desce. Jak w kraju do znudzenia opowiadano sobie o ucieczkach we wrześniu, tak na emigracji – jak kto szedł przez jakie zielone granice. * Niech żyje Polska! (dop. au