Tędy i owędy

18 · Tędy i owędy W miarę zacieśniania znajomości państwa Wańkowiczów z Elą okazało się, że ta jako mała dziewczynka straciła matkę i była wychowana jedynie przez ojca. Ten bardzo ją kochał, ale był niezmiernie despotyczny, nie pozwalał jej podjąć samodzielnie żadnej decyzji i o wszystkim decydował za nią, nie biorąc pod uwagę jej uczuć. Wańkowicz zasugerował Eli, że jej problem z mężem wynika z tego, że w pewnym sensie mści się na nim za zachowanie ojca i dlatego ciągle okazuje niezadowolenie ze wszystkich jego postanowień. Kilka dni później czwórka znajomych spotkała się ponownie i ze strony kapitana padła propozycja wybrania się na plażę w Ostii. Ku zdziwieniu państwa Wańkowiczów Ela wyraziła zgodę i skomplementowała zdolność męża do podejmowania dobrych decyzji. KTO BY TO WIDZIOŁ?...WAMERYKAŃSKI ZIEMI?... Mój „przylaciel” i kolega (opowiada babunia) Autorką tego rozdziału jest żona Wańkowicza, babcia Ewy i Ani. Opowiada ona, że w USA znaleźli się w zimie 1949 roku, gdy Ania miała trzy lata, a Ewa półtora roku. Babcia opowiada, jak wnuczki radziły sobie w Stanach, zwłaszcza Ania niczego się nie bała. Ewa była bojaźliwa. Babcia dbała o to, żeby dziewczynki znały polskie wierszyki, kołysanki, cieszyła się, gdy wypowiadały pierwsze słowa. Wspomina także, ile trudu kosztowało życie na farmie kur. Tata dziewczynek wychodził do pracy w fa- bryce dywanów o 12 w nocy, wracał o ósmej, mama zajmowała się kurami (było ich 1500), a także domem i dziećmi. Babcia pomagała jak mogła w ogrodzie, gotowała, zmywała, sprzątała, prasowała. Dziadek pisał, a w nocy pomagał czyścić jajka na sprze- daż. Dziewczynki uczyły się nowego świata z wyjazdów do miasteczka, do sąsiadów. Kultywowało się także polskie tradycje, na przykład Wigilię z opłatkiem. Dzieci uczyły się polskiej kultury nie tylko w domu, ale także od sąsiadów, na przykład pani Górskiej. Babcia z rozrzewnieniem i wzruszeniem opowiada, jak uratowana z kolejnej opresji Ewa nazywa ją swoim „przylacielem” i kolegą. Santa „Klaś” (opowiada dziadunio) Dziadek (Wańkowicz) dostrzega, że jego wnuczki bawią się w powstanie, dzięki babci znają też modlitwy po polsku. Dziewczynki wiele uczą się od babci. Ich świat jest pełen aniołków, smoków, wróżek. Gdy nachodzi czas „Santa Klasia” z licznymi prezen- tami, dziadek dostrzega wyraźną różnicę między kulturami. Santa Claus w niczym nie przypomina świętego Mikołaja – inaczej wygląda, inaczej się go traktuje. „Something special” (opowiada babunia) Babcia wspomina, jak wyprowadzili się z farmy, co bardzo przeżyłaAnia, i zamiesz- kali na Long Island w dużym domu. Ania nie może doczekać się pójścia do szkoły. Ponieważ mama dziewczynek pracuje w gazecie „Time” i wraca bardzo późno z pracy, babcia spędza dużo czasu z wnuczkami. Opowiada im o Polsce poprzez bajki oraz róż- norodne zabawy. Ania chodzi do szkoły, ma nowe koleżanki i boy-frienda, kocha szkołę i zakonnicę – wychowawczynię. Ewa jest żywiołowa i bardzo uczuciowa, na każdym kroku podkreśla wielką miłość do babci.