Opracowania lektur - motywy - liceum/technikum

Wiara motyw 202 NOTATKI mieszkał pod schodami. Był upokarzany (wylewano na niego pomyje), ale znosił to cierpliwie, ofiarując wszystko Bogu i nie przyznając się, że jest synem pana dworu. Po siedemnastu latach zmarł. Przed śmiercią opisał swoje życie. List ten znaleziono potem w zaciśniętej ręce zmarłego. W chwili jego zgonu w Rzymie same rozdzwoniły się wszystkie dzwony ( A gdy Bogu duszę dał, / To się wielki dziw stał: Samy zwony zwoniły ). Ludzie nie wiedzie - li, co się dzieje, dopiero niewinne dziecko wyjaśniło, że pod schodami domu Eufamijana zmarł święty. Do ciała przybył papież z kardynałami oraz cesarz i tłum ludzi. Nikt jednak nie mógł wyjąć pisma z zaciśniętej dłoni zmarłego. Uczynić to mogła tylko jego żona – Famijana, która zachowała czystość (w znaczeniu: dziewictwo) i dotrzymała obietnic danych mężowi. Z listu dowiedziano się, kim był ów święty żebrak i jakie były jego dzieje po opuszczeniu rodziny. Świętość Aleksego została potwierdzona licznymi uzdrowieniami, które dokonywały się przy jego zwłokach. Motyw  wiara jako źródło radości i spokoju ducha f f Kwiatki św. Franciszka z Asyżu Oryginalny tekst Kwiatków św. Franciszka z Asyżu powstał około XIII wieku w języku łacińskim . Autor utworu nie jest znany. Autorem nie jest św. Franciszek z Asyżu, jak mógłby sugerować to tytuł. Pod koniec wieku XIV Kwiatki… zostały przetłumaczone na język włoski, a później z włoskiego na inne języki. W 1910 roku został opublikowany polski przekład Kwiatków… autorstwa Leopolda Staffa . Kwiatki św. Franciszka z Asyżu (podobnie jak Legenda o św. Aleksym ) to przykład literatury hagiogra‑ ficznej, opisującej życie, niezwykłe czyny, cuda i śmierć świętych. Święty Franciszek, nazywany także Biedaczyną z Asyżu, to  stygmatyk, cudotwórca, święty , zało‑ życiel Zakonu Braci Mniejszych, nazywanych potocznie franciszkanami. Urodził się w drugiej połowie XII wieku jako Giovanni (Jan) Bernardone. Był synem bogatego włoskiego kupca. Pod wpływem prze‑ żyć religijnych wyrzekł się majątku ojca oraz wszelkiej własności i został wędrownym pokutnikiem i kaznodzieją, nazywając siebie z pokorą „bratem mniejszym” i głosząc radośnie ludziom chwałę i dobroć Boga. Opowiadania przedstawiają ideał życia, który propagował św. Franciszek, i oddają ducha pierwszej wspólnoty franciszkanów. Wybrane epizody obrazują franciszkański stosunek do Boga i ludzi – pełen prostoty czy wręcz naiwności, umiłowanie ubóstwa, radości z daru życia i wdzięczność Stwórcy za wszystko – nawet za cierpienie i śmierć . Ważnymi elementami franciszkańskiej duchowości są pokora – uznanie siebie za stworzenie małe, niegodne, całkowicie zależne od Boga oraz umiłowanie przyrody , a w szczególności wszystkich żyjących stworzeń. Dlatego św. Franciszek jest patronem ekologów . Ruch religijny zapoczątkowany przez św. Franciszka w XIII wieku przyczynił się do reformy i odnowy Kościoła katolickiego, proponując koncepcję radosnego przeżywania wiary, dzielenia się dobrem z bliźnimi, oderwania od wartości materialnych i życia w harmonii z naturą. Stygmatyk – człowiek, na którego ciele w niewyjaśniony sposób pojawiają się takie same rany, jakie odniósł podczas drogi krzyżowej Jezus (przebite dłonie i stopy, rany na czole, rana w boku).