Opracowania lektur - motywy - liceum/technikum

Legenda o świętym Aleksym 201 NOTATKI » » Tytuł: Legenda o świętym Aleksym » » Autor: utwór anonimowy » » Epoka: Średniowiecze » » Rodzaj i gatunek literacki: epika,  opowieść hagiograficzna  » » Czas i miejsce akcji: IV/V wiek, Rzym, inne miasta podczas żebraczej tułaczki Aleksego Tytuł utworu Legenda to opowieść o przeszłości, łącząca wątki historyczne lub prawdopodobne z elemen‑ tami cudowności i niezwykłości. W Średniowieczu legendy stanowiły jedną z odmian  literatury hagiograficznej . Bohaterowie » » Aleksy – tytułowy bohater, jedyny syn zamożnych patrycjuszy rzymskich, żebrak z wyboru i póź‑ niejszy święty. Rezygnuje z małżeńskiego szczęścia, dostatku, zaszczytów, wysokiego urodzenia, by pokazać swoją wiarę w Boga i zasłużyć na zbawienie. » » Eufamijan i Aglijas – rodzice Aleksego, wysoko urodzeni Rzymianie, ludzie dobrzy i pobożni. Szu‑ kają syna, ale nie są w stanie go znaleźć. » » Famijana – małżonka Aleksego, skromna, cnotliwa i pobożna. Zna decyzję męża i godzi się z nią. ? Streszczenie Legenda o św. Aleksym rozpoczyna się apo - strofą do Mesjasza – prośbą o światło dla rozu - mu oraz oczyszczenie autora z grzechów, aby stał się godny opowiedzieć o żywocie świętego. Następnie narrator opisuje dwór Eufamijana i Aglijas. Ci bogaci i pobożni Rzymianie troszczyli się o sieroty, wdowy oraz o pielgrzymów i pro - sili Boga o potomka. Bóg wysłuchał ich modlitw i urodził im się syn, któremu dali imię Aleksy. W wieku dwudziestu czterech lat Aleksy na ży - czenie ojca poślubił córkę cesarza, księżniczkę Famijanę, a ślubu osobiście udzielił im papież Innocenty. W noc poślubną Aleksy zwrócił małżonce pierścień (co miało symbolizować nieskonsumo - wanie małżeństwa) i zwierzył się jej z swojego zamiaru całkowitego poświęcenia życia Bogu. Po - prosił ją, by doskonaliła się w cnotach i pobożności, troszcząc się o biednych i okazując szacunek starszym. Famijana zgodziła się chętnie i obiecała zachować wszystko w tajemnicy. Aleksy wyje - chał za morze. Rozdał to, co posiadał, ubogim, a sammodlił się pod kościołem i prosił o jałmużnę. Jego życiu towarzyszyło wiele cudów. Pewnego razu, kiedy modlił się w mroźny poranek przed drzwiami zamkniętej świątyni, Matka Boska przemówiła z obrazu do kościelnego, nakazując mu wpuścić zmarzniętego żebraka do środka. Wieść o tym szybko się rozniosła i Aleksego zaczęto uważać za świętego. Aby uniknąć rozgłosu i czci, jaką zaczęli okazywać mu ludzie, Aleksy wyje - chał do Tarsu, miasta św. Pawła, w Syrii. Później jednak Opatrzność zaprowadziła go do rodzinne - go Rzymu. Nierozpoznany przez nikogo udał się na dwór swojego ojca, prosząc go, aby pozwolił mu żywić się okruchami ze swego stołu. Eufamijan, który nie rozpoznał w żebraku swego syna, przyjął go łaskawie i powierzył opiece rządcy. Sługa jednak bardzo źle traktował ubogiego. Aleksy Krótkie opracowanie lektury Opowieść hagiograficzna – opowieść zawierająca cudowne wątki z życia świętego i mająca funkcję pouczającą, umoralniającą, budzącą pobożność. Literatura hagiograficzna – literatura przedstawiająca biografie świętych jako wzorce do naśladowania. Fragment obrazu Odkrycie św. Aleksego (ok. 1649) znajdującego się w Galerii Narodowej w Dublinie (Irlandia)