Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 1-3

Hans Christian Andersen, Stokrotka 17 Plan wydarzeń . Skromne życie maleńkiej stokrotki. . Wizyty skowronka ubstokrotki. . Uwięzienie przez chłopców skowronka ibstokrotki wbklatce dla ptaków. . Śmierć skowronka zbpowodu braku wody. . Wyrzucenie stokrotki zbklatki. STRESZCZENIE Mała stokrotka obśnieżnobiałych płatkach, otaczających jej złotą główkę, rosła szczęśliwie wśród zielonej trawy wbpobliżubaltany otoczonej ogródkiem kwiato- wym. Cieszyła się ciepłem słońca, radosnym śpiewem małego skowronka ibdeli- katnym powiewem wiatru. Czuła się dumna, że Bóg tak łaskawie ją obdarował. Zbpodziwem spoglądała nabbarwne tulipany, róże ibpiwonie, które rosły wbogródku. Była zachwycona ich wielkością oraz elegancją. Gdy pewnego dnia skowronek przyfrunął dob niej ib zaśpiewał piosenkę dla małej stokrotki, jej szczęście nie miało granic. Tulipany ibpiwonie posiniały zbobu- rzenia. Niestety, wkrótce nadeszła dziewczynka zbnożyczkami ibścięła je. Stokrotka zbradością pomyślała, że jest zbyt skromnym kwiatuszkiem, by ją ktoś zauważył ibzerwał. Zasnęła więc spokojnie. Następnego dnia usłyszała smutną piosenkę skowronka, którego chłopcy uwię- zili wbklatce. Śpiewał obwolności, obzielonych łąkach ibpodniebnych podróżach. Zrozpaczona stokrotka myślała, jak pomóc uwięzionemu przyjacielowi. Wtem zobaczyła dwóch małych chłopców. Jeden zbnich wyciął ostrym nożem kawałek murawy, nabktórym rosła stokrotka. Włożyli ją dobklatki skowronka. Biedny ptaszek cierpiał zbpowodu pragnienia. Dzieci zapomniały dać mu wody. Odświeżył się nieco chłodną trawą, skarżąc się stokrotce nabswój los. Wieczorem jednak ptaszek był już martwy. Zabiły go tęsknota zabswobodą ibbrak wody. Następnego dnia dzieci bardzo się zmartwiły, zobaczywszy martwego skowron- ka. Pochowały go wbpięknym pudełku, abmałą stokrotkę wyrzuciły nabzakurzoną drogę. Nikt się nie dowiedział, jak gorąco współczuła ptaszkowi ibjak bardzo pra- gnęła mu pomóc. Problematyka Wbtej baśni kwiaty zostały uosobioneb – zachowują się jak ludzie: stokrotka mówi, myśli, uśmiecha się, czuje żal pobśmierci skowronka. Baśń podb tytułem Stokrotka to wzruszająca opowieść obcierpieniu ibbezsilności wobec ludzkiej głupoty. Uczy szacunku dobprzyrody , która stopniowo ginie, niszczona przez człowieka. Zbbaśni wypływa jeszcze inna nauka: wcale nie trzeba być pięknym (jak piwonie ibtulipany zbbaśni), aby być szczęśliwym . Wystarczy dostrzegać wokół siebie piękno ibumieć cieszyć się światemb– jak stokrotka. Chłopcy zbbaśni postąpili bezmyślnie ibźle. Potraktowali żywego ptaka jak sztuczną zabawkę. Uwięzili go ibnawet nie zadbali obto, by miał wodę. Przez nich ptak zginął. Andersen opisał sytuację zbcodziennego życia. Chciał zwrócić nabnią uw