Leksykon lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 4-6

Legendy 25 O Piaście Kołodzieju Streszczenie Dawno temu żyli sobie trzej bracia – Lech, Czech i Rus. Mieszkali zgodnie w jednej dolinie, a każdy dowodził swoim plemieniem. Jednak ludzi było coraz więcej i dolinie zaczął gro‑ zić głód. Bracia postanowili, że wszyscy wyruszą szukać nowych siedzib. Zebrano wielkie ilości zapasów i mieszkańcy wyruszyli w drogę. Jako pierwszy swoje miejsce znalazł Czech. Wspiął się na wysokie góry i za nimi zoba- czył żyzne łąki i gęste lasy. Postanowił, że tam się osiedli razem ze swymi ludźmi. Przed odjazdem Lecha i Rusa bracia obiecali sobie, że między ich plemionami na zawsze pozo- stanie braterska miłość. Następny odłączył się Rus. Była już jesień, kiedy dwaj bracia dojechali do pięknych, roz- ległych łąk, które Rus wybrał na dom dla siebie i swoich ludzi. Lech pojechał więc dalej sam ze swoim plemieniem. Nastała już zima, zachodziło słoń- ce i niebo było czerwone, gdy dotarł do ogromnego, gęstego lasu. Zatrzymał się na pięknej, wielkiej polanie, na której było bardzo cicho i spokojnie. Na środku polany rósł prastary dąb, a w jego gałęziach było gniazdo śnieżnobiałego orła, który na widok ludzi rozwinął szerokie skrzydła. Jego sylwetka była doskonale widoczna na tle nieba. Lech uznał to wydarzenie za znak. Na polanie wybudował potężny gród, który nazwał Gniezno, a białego orła umieścił w herbie swojego państwa. Problematyka Legenda opowiada o początkach trzech państw słowiańskich – Polski, Czech i Rosji. Wyja- śnia, dlaczego te państwa powinny być sobie bliskie. Tłumaczy też, dlaczego w godle Pol- ski znajduje się biały orzeł na czerwonym tle oraz skąd wzieła się nazwa pierwszej stolicy Polski – Gniezno. Lech, Czech i Rus to postaci legendarne, co oznacza, że przyjmuje się ich istnienie, ale nie ma na to potwierdzonych dowodów historycznych . Wydarzenia w legendzie są realistyczne i fantastyczne. O Piaście Kołodzieju Streszczenie Dawno temu, w czasach, gdy w Polsce rządził okrutny książę Popiel, w pewnej wiejskiej chacie mieszkał sobie Piast Kołodziej i jego żona Rzepicha. Piast zajmował się wyrabia- niem wozów i kół do nich, oprócz tego uprawiał rolę i hodował pszczoły. Mieli małego syn- ka, którego bardzo kochali, ale też bardzo się o niego martwili, ponieważ był niewidomy. W dniu, w którym skończył siedem lat, miał się odbyć obrzęd postrzyżyn – czyli obcięcia chłopcu włosów, nadania imienia i przekazania na wychowanie ojcu . Rodzice przy- szykowali zgodnie ze zwyczajem wielką ucztę, na którą zaproszono wielu gości. Chłopcu nadano imię Ziemowit. Kiedy nadszedł wieczór i goście już się rozeszli, pojawili się dwaj spóźnieni i zmęczeni wędrowcy. Jeden był starszy i miał siwą brodę, drugi młodszy i miał złote włosy. Piast zapro- sił ich na noc, ale Rzepicha martwiła się, co poda na kolację. Poszła do spiżarni, mając na- dzieję, że znajdzie tam jeszcze cokolwiek, i zdumiała się bardzo, gdy zobaczyła półki wręcz uginające się pod ciężarem jedzenia. Zjedli więc wszyscy razem posiłek, a potem w dowód wdzięczności wędrowcy pobłogosł k. Wędrowcy Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście