Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 7-8

Adam Mickiewicz, Dziady cz. II 51 do rąk Kamińskiego. Autor znał wiele szczegółów z własnego doświadczenia, był twórcą i komendantem organizacji Małego Sabotażu, znał osobiście Rudego, Alka i Zośkę, wiele usłyszał też od innych uczestników wydarzeń, np. od „Orszy” Broniewskiego, dowodzącego akcją pod Arsenałem. Wszystkie zatem miejsca, zdarzenia, postaci, o których jest mowa w powieści, istniały naprawdę. Autor przytoczył niemal dosłownie dialogi postaci oraz treści rozkazów bojowych, dodatkowo poświadczających czyny bohaterów. Drobiazgowo odnoto- wał daty, a nawet godziny zdarzeń. Czytelnik może śledzić szlaki ulic warszawskich, po któ- rych poruszali się uczestnicy wydarzeń. Szczegóły ich stroju, wygląd wnętrz – wszystko w powieści jest takie, jak było naprawdę. Kamienie na szaniec jako reportaż Utwór Kamińskiego posiada następujące elementy reportażu: ‹ ‹ jest napisany prozą, ‹ ‹ stanowi relację, sprawozdanie ze zdarzeń rzeczywistych, ‹ ‹ przedstawia prawdziwe postacie, ‹ ‹ autor znał osobiście bohaterów, ‹ ‹ materiał historyczny został uzupełniony komentarzem narratora, ‹ ‹ narracja jest prowadzona w sposób dynamiczny, trzymający czytelnika w napięciu. ZAPAMIĘTAJ Sabotaż – ukryte, zamaskowane działanie mające na celu przeszkodzenie w reali- zacji jakiegoś planu. Mały sabotaż – akcja konspiracyjna w czasie okupacji hitlerowskiej w Polsce (1940– 1944) polegająca na wypisywaniu antyniemieckich haseł na murach, ośmieszaniu zarządzeń okupanta i dezorganizowaniu jego akcji propagandowych. Dywersja  – działania prowadzone na zapleczu i na tyłach wojska nieprzyjaciela w celu utrudnienia mu prowadzenia akcji na froncie i obniżenia wartości bojowej jego wojsk, działalność partyzancka. Szare Szeregi – kryptonim konspiracyjny Związku Harcerstwa Polskiego w okresie okupacji niemieckiej i radzieckiej podczas II wojny światowej (1939–1945). ADAM MICKIEWICZ (Biografia na str. 19) DZIADY CZ. II Geneza utworu W okresie powstawania II i IV części Dziadów w życiu Mickiewicza porażki osobiste prze- platały się z pierwszymi sukcesami literackimi. Najpierw nie udało się poecie zrealizować planów małżeńskich (Maryla Wereszczakówna, wielka miłość Mickiewicza, wyszła za mąż za hrabiego Wawrzyńca Puttkamera), później zmarła mu matka. W tej atmosferze, w latach 1820–1822, w czasie pobytu w Wilnie oraz Kownie, Mickiewicz napisał utwór, w którym świat zmarłych współistnieje ze światem żyjących, gdzie z zaświatów przybywają dusze, by podzielić się z żywymi swą wiedzą i doświadczeniem, gdzie jednym z bohaterów jest duch kochanka, który z powodu nieodwzajemnionej miłości popełnił samobójstwo. Ten utwór to II i IV część Dziadów , fragment – szej całości. na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście