Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 7-8

108 Lektury obowiązkowe JULIUSZ SŁOWACKI Biografia Juliusz Słowacki żył w latach 1809–1849. Był poetą i dramaturgiem. Po ukończeniu studiów prawniczych w Wilnie wyjechał do Warszawy i pra- cował jako urzędnik. Debiutował bezimiennie powieścią poetycką Hugo , a rozgłos zdobył wierszami powstańczymi: Oda do wolności , Hymn ( Boga - rodzico! Dziewico! ), Kulik . Jako kurier Rządu Narodowego opuścił powstań- czą Warszawę w 1831 r. i wyjechał do Londynu. Stamtąd przeniósł się do Paryża, gdzie wydał powieści poetyckie Mnich , Jan Bielecki i inne oraz dramaty Mindowe , Maria Stuart . W latach 1832–1836 poeta przebywał w Szwajcarii. Anonimowo ogłosił dramat Kordian , w którym odniósł się do spraw bliskich narodowi. W tym czasie powstał poemat W Szwajcarii . W 1836 r. udał się w roczną podróż na Wschód, która zaowocowała nowymi utworami, m.in. poematem dygresyjnym Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu , wierszem Hymn . Po powrocie Słowacki osiadł na stałe w Paryżu. Tu napisał dramaty Balladyna , Lilla Weneda , Mazepa i poemat dygresyjny Beniowski . Z tego okresu pochodzą znane wiersze: Testament mój , W pamiętniku Zofii Bobrówny . W 1848 r. wyruszył na pomoc powstańcom wielkopolskim, mimo że ciężko chorował na gruźlicę. Zmarł w 1849 r., prochy poety sprowadzono na Wawel w 1927 r. BALLADYNA Czas i miejsce akcji Akcja utworu rozgrywa się za czasów bajecznych koło jeziora Gopło , co zostało podane w didaskaliach. Czasy bajeczne odnoszą się do niesprecyzowanej historii pradawnej Polski i okresu rządów Popiela IV. Bohaterowie Balladyna – córka ubogiej wieśniaczki. Jej imię jest znaczące, pochodzi od słowa ballada , ale wiąże się także z wyglądem dziewczyny. Wdowa nazywa czasem swoją córkę Bladyną, co wskazuje na bladość cery dziewczyny, jasną karnację, charakterystyczną dla szlachetnie urodzonych. Balladyna to osoba próżna i nieuczciwa , wobec najbliższych, matki i siostry jest oschła, wymagająca i roszczeniowa. Zanim poznaje Kirkora, ma romans z Grabcem. Wyznaje jednak miłość księciu, mając nadzieję, że dzięki temu będzie miała szansę zostania księżną. Jest opanowana żądzą władzy, w drodze po nią nie cofnie się przed niczym. Wie, że nie ma wielkich szans, rywalizując z Aliną w zbieraniu malin. Pragnienie władzy jest jednak silniejsze niż więzy krwi. Balladyna postanawia zabić Alinę i w ten sposób zdobyć Kirkora oraz upragnioną władzę. Później przyczyni się do śmierci swojego męża, jest niewierną żoną. Okazuje się, że jest też niewdzięcznym, złym dzieckiem. Wypiera się własnej matki, wyrzuca ją z zamku, skazuje na tułaczkę. Można powiedzieć, że Balladyna jest niewolnicą własnych ambicji. W dramacie ta postać uosabia zło. Alina – siostra Balladyny. Jest uczciwa, dobra, prostolinijna. Troszczy się o matkę, poma- ga jej. Kocha także Balladynę, nie spodziewa się niebezpieczeństwa grożącego z jej strony. Godzi się wyjść za Kirkora pod warunkiem, że będzie mogła zabrać ze sobą do zamku matkę i siostrę. Zostaje zamordowana przez Balladynę. W dramacie jest uosobieniem dobra. Wdowa – matka Aliny i Balladyny, stara, siwa, słaba. Alina troskliwie się nią opiekuje, Balladyna się jej wstydzi i rozkazuje jej opuścić zamek, kiedy już zostaje królową. Wdowa Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście