Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 7-8

Adam Mickiewicz, Dziady cz. II 53 Sowa – bohaterka epizodyczna, za życia uboga wdowa, która po śmierci męża została bez środków do życia, mając dodatkowo na utrzymaniu chorą matkę i maleńkie dziecko. Kiedy nadszedł wigilijny wieczór, czas szczególny dla każdego chrześcijanina, wybrała się do dworu z prośbą o zapomogę. Pan miał wówczas wielu gości, wyprawił wystawne przyjęcie, nie żałował na nie grosza. Obnosił się z bogactwem. Biedna wdowa przeszkadzała, zakłó- cała dobre samopoczucie gości, więc pan rozkazał ją przepędzić. Służący gorliwie wykonał polecenie, wywlekając ją za włosy i rzucając w śnieg. Kobieta zamarzła wraz z dzieckiem na drodze. Zosia – duch pośredni – bohaterka główna, za życia była pasterką, ale lekceważyłamiłość , jaką darzyli ją chłopcy. Jeden z nich – Józio – umarł z miłości do niej. Wtedy Zosia bezpow- rotnie straciła umiejętność odczuwania szczęścia. Zmarła, nie zaznawszy słodyczy i smutku miłości , dlatego po śmierci jej ciało zostało zawieszone między niebem i ziemią. Odczu- wa nudę, pustkę, smutek, samotność. Błaga, by młodzieńcy przyciągnęli ją do ziemi, chce dotknąć jej stopami, ale uniemożliwia to wiatr, który porywa ducha. Guślarz obiecuje jej, że wkrótce jej kara dobiegnie końca. W zamian duch Zosi ofiarowuje wieśniakom przestrogę: Kto nie dotknął ziemi ni razu, Ten nigdy nie może być w niebie, to znaczy: kto nie stąpał twardo po ziemi, kto za nic nie odpowiadał, kto nie podjął praw- dziwego trudu życia, ale żył mrzonkami, marzeniami, wyobrażeniami o życiu, ten poniesie po śmierci karę. Widmo – bohater epizodyczny, pojawia się pod koniec obrzędu, niewzywane, ma wygląd młodego mężczyzny, na jego piersi w miejscu serca widać krwawiącą ranę. Widmo wpatruje się w jedną z kobiet zgromadzonych w kaplicy. Ta nosi żałobę. Ku zdumieniu i przerażeniu zebranych Widmo nie odchodzi mimo zaklęć Guślarza. Ludowy system wartości na podstawie historii duchów KATEGORIA DUCHÓW SPOSÓB PRZYZWANIA WINA POKUTA O CO PROSZĄ PRZESTROGA I POUCZENIE duchy lekkie (aniołki – Józio i Rózia) zapalenie garści kądzieli niezaznanie w życiu cierpienia, troski, bólu dręczą je smutek i trwoga dwa ziarnka gorczycy … kto nie doznał goryczy ni razu, / Ten nie dozna słodyczy w niebie duchy ciężkie (widmo Złego Pana) zapalenie wódki w kotle nie był „ludzki”, nie miał litości dla poddanych, odpowiada za ich śmierć, był okrutny, bezduszny, bezwzględny. nie miał wyrzutów sumienia cierpi męki wiecznego głodu i pragnienia wody miarka, dwa ziarnka pszenicy … kto nie był ni razu człowiekiem, / Temu człowiek nic nie pomoże Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście