Opracowania lektur i wierszy - szkoła podstawowa - klasy 7-8

WIERSZE KRZYSZTOF KAMIL BACZYŃSKI Biografia Krzysztof Kamil Baczyński używał pseudonimów: Jan Bugaj, Emil, Jan Krzyski, Krzysztof, Piotr Smugosz, Krzysztof Zieliński, Krzyś. Urodził się w 1921 r. w Warszawie, został zastrzelony w 1944 r. w tym samym mieście. Był poetą czasu wojny, podchorążym Armii Krajowej, podharcmistrzem Szarych Szeregów. Baczyński należał do Pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji był związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął podczas powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. Z GŁOWĄ NA KARABINIE Podmiotem lirycznym wiersza jest żołnierz, którego młodość została przekreślona przez wybuch II wojny światowej. Młodzieniec czuje się porwany przez wir historii ( obsko - czony przez zdarzeń zamęt ) i osaczony przez nieuchronnie zbliżającą się śmierć ( Nocą słyszę, jak coraz bliżej / drżąc i grając krąg się zaciska) . Do niedawna był szczęśliwy, świat wydawał mu się miejscem pięknym i przyjaznym ( bujne obłoki były dla niego jak uśmiech matki ). Mło- dzieńczą miłością pokochał jednak wielkie sprawy , tzn. wolność ojczyzny. Podmiot liryczny przewiduje swoją śmierć, wydaje mu się ona nieunikniona. Pisze o niej w sposób metafo- ryczny (przenośny), wykorzystując podobieństwo śmierci i snu ( a ja prześpię czas wielkiej rzeźby / z głową ciężką na karabinie ). ELEGIA O… [CHŁOPCU POLSKIM] Tytuł sugeruje temat wiersza. Elegia to utwór żałobny, można więc się domyślać, że nar- rator opowiada o  śmierci młodego Polaka . Autor należy do pokolenia urodzonego przed II wojną światową, która miała miejsce w latach jego młodości. Wiersz napisał w 1944 r., czyli w czasie wojny. Ten fakt w zestawie- niu z tytułem może sugerować, że utwór odnosi się do śmierci młodych Polaków na wojnie. Mamy tu do czynienia z liryką bezpośrednią. Adresatem jest chłopak, który stracił życie, walcząc w obronie swojego kraju. Możemy zauważyć tu inwokację, czyli bezpośredni zwrot do adresata. Autor zastosował w elegii monolog jako formę wypowiedzi. Podmiot liryczny, którym jest matka, zwraca się do syna, który musiał zbyt wcześnie doro- snąć. Można się także domyślać, że rodzicielka jest metaforą Ojczyzny, która traktuje mło ‑ dego żołnierza jak swoje dziecko. Utwór ukazuje obrazy przedstawiające życie młodych ludzi w czasie wojny. Młodzieńcy, wchodzący w dorosłe życie, zamiast kształtować swoją przyszłość, są narażeni na tragicz ‑ ne doświadczenia . Widzą wokół iół, upadający pod naporem