Repetytorium maturzysty - język polski

299 SKLEPY CYNAMONOWE Orzeszkowa, pisarze rosyjscy i Skandynawowie), ale świadomie sięgał też do współczesnej sobie prozy eksperymentalnej Marcela Prousta i zintelektualizowanego pisarstwa Tomasza Manna. BRUNO SCHULZ (1892–1942) Uznany za jednego z najciekawszych awangardowych polskich twór- ców epoki dwudziestolecia międzywojennego – pisarz, krytyk literacki i grafik. Najważniejsze dzieła: Xięga bałwochwalcza (grafiki) Sklepy cynamonowe Sanatorium pod Klepsydrą S K L E P Y C YNAMONOWE ( WY BÓR ) Opowiadania powstały według jednych źródeł pod koniec lat dwudziestych, według innych – na samym początku lat trzydziestych XX wieku. Napisane opowiadania autor prze- znaczył dla wąskiego grona przyjaciół. Przypadkowo przeczytała je Zofia Nałkowska i to ona doprowadziła do wydania przeznaczonych pierwotnie „do szuflady” utworów. Sklepy cyna- monowe ukazały się drukiem w grudniu 1933 roku. Czas akcji: początek XX wieku. Miejsce akcji: Drohobycz. Główni bohaterowie: Józio, Jakub, Matka, Adela, mieszkańcy Drohobycza.  STRESZCZENIE Sklepy cynamonowe Brunona Schulza są prozą afabularną, więc nie można dokonać ich streszczenia w tradycyjnej formie. Można jednakże przywołać najistotniejsze motywy budu- jące świat przedstawiony opowiadań. Dorosły narrator wspomina w nich swoje dzieciństwo. Przywołuje zdarzenia, które zapa- miętał, będąc dzieckiem: obrazy wywołane z przeszłości widziane są oczyma bardzo młodego chłopca. Zniekształcenie rzeczywistości jest wynikiem odwołania się do pamięci dziecka, czego efektem będzie wyolbrzymienie bądź bagatelizowanie znaczenia zdarzeń, w których bohater uczestniczył przed laty. Jednocześnie we wspomnieniach pojawiają się sylwetki osób, które najsilniej związane były z dzieciństwem bohatera. Będzie to przede wszystkim ojciec, kupiec bławatny, toczący samotną i z góry skazaną na niepowodzenie walkę z nowoczesną cywilizacją wkraczającą w stary, tradycyjny świat Drohobycza. Ojciec staje się symbolem dramatycznych prób wyzwolenia się spod przytłaczającej małomiasteczkowej atmosfery. Jest człowiekiem porażonym obsesyjnym lękiem przed grożącym mu, jak bezustannie twierdzi, procesem redukcji tożsamości, przed odczłowieczeniem, czyli depersonalizacją (wyrażającą się sprowadzeniem człowieka do roli manekina, bezdusznej i bezmyślnej kukły). Bohater wspomina również swą matkę, służącą Adelę, a także różnych krewnych, znajomych oraz całkowicie obcych ludzi, z którymi zetknął go przypadek. Ludzie wspominani przez chłopca