Repetytorium maturzysty - język polski

MŁODA POLSKA 214 masowa, pojawiały się rozrywki łączące ludzi wszystkich sfer. Polepszała się sytuacja robotni- ków – wyższe płace, lepsza opieka zdrowotna, ograniczenie długości dnia pracy, powstawały związki zawodowe, wprowadzono ubezpieczenia zdrowotne i socjalne, zakazano zatrudnia- nia dzieci. W Polsce głównym ośrodkiem sztuki młodopolskiej stał się Kraków, ze względu na auto- nomię Galicji, która pozwalała na dość swobodny rozwój sztuki, a także dawała dostęp do płynących z Zachodu najnowszych nurtów w sztuce. Kraków przyciągał też zagranicznych artystów, przedrukowywano artykuły z prasy zachodniej, przyjeżdżali tutaj twórcy z innych zaborów. W Krakowie mieszkał Stanisław Przybyszewski, który podczas swojego pobytu w Niemczech zapoznał się z nowymi trendami w sztuce.  CECHY ŚWIATOPOGLĄDU EPOKI • Dekadentyzm był jednym z najpopularniejszych prądów w literaturze ostatniego dziesię- ciolecia XIX w. Związany jest więc z określeniem fin de siècle (fr. koniec wieku). U jego podłoża leżało przekonanie, że wraz ze schyłkiem wieku pogłębia się kryzys wszelkich wartości, przede wszystkim moralnych i kulturowych. Według dekadentów ludzkość stoi u progu zagłady, katastrofy. Postawa dekadencka charakteryzowała się przekonaniem o bezsensie działania i przeciwdziałania rozkładowi cywilizacji. Dominowało przeczucie nieuchronnie zbliżającej się katastrofy i wynikająca z niego apatia oraz bierność. Właśnie ta bierność była charakterystyczna dla dekadentów, którzy nie buntowali się, nie starali zapobiec nadchodzącej zagładzie, ograniczali się tylko do pozy, gestu. Według dekaden- tów otaczający ich świat był piekłem, samo życie zaś czymś tak nędznym i żałosnym, że sprawiało egzystencjalny ból. Dekadentów charakteryzował określony styl życia – fascy- nacja górami (częste wyjazdy w Tatry) połączona z chłopomanią, upodobanie do alko- holu, narkotyków, perwersyjnego życia erotycznego, niechęć do mieszczańskiego życia (małżeństwo, dzieci, stała praca), oddawanie się kontemplacji sztuki. Do najbardziej zdeklarowanych poetów-dekadentów okresu Młodej Polski należał m.in. Kazimierz Przerwa-Tetmajer. • Chłopomania – charakterystyczne dla artystów młodopolskich zainteresowanie wsią. Objawiało się zarówno w sztuce, jak i w życiu osobistym. W sztuce wieś i kultura wiejska stawały się źródłem inspiracji, natchnienia, tematem tworzonych dzieł literackich i malar- skich. Artyści wyjeżdżali często na wieś, osiedlali się tam, żenili z chłopkami, przejmowali wiejskie zwyczaje i tradycje. Fascynowali się siłą i obyczajowością chłopów, niezmienno- ścią ich sposobu życia i moralności, uważali ich za grupę społeczną dającą nadzieję na odrodzenie narodu (ale z drugiej strony żywa była obawa przed tą siłą jako mogącą wyła- dowywać się w wydarzeniach takich, jak rabacja galicyjska). • Symbolizm był zupełnie nowym kierunkiem, związanym z silnie zakorzenionym w epoce przekonaniem o istnieniu obszaru zjawisk niezbadanych, niepojętych, a mających roz- strzygające znaczenie dla ludzkiej egzystencji. Posługiwano się symbolem – posiadającym wiele znaczeń, za pomocą którego próbowano opisać stany, nastroje, zjawiska. Symbolizm wprowadził do literatury belgijski pisarz Maurycy Maeterlinck. Manifest symbolizmu autorstwa Jeana Moréa czasopiśmie Le Figaro . Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście