Repetytorium - liceum/technikum - język polski

Starożytność Nazwa Rozpoczynającą dzieje kultury śródziemnomorskiej epokę nazywamy Antykiem. Nazwa ta wywodzi się z ję - zyka łacińskiego, w którym słowo antiquus oznacza „dawny”. Dzisiaj terminu „Antyk” używamy dla określe- nia starożytnej cywilizacji i kultury ludów basenu Morza Śródziemnego, zwłaszcza grecko‑rzymskiej, posługują- cej się już przekazem pisanym. Drugim, równorzędnym określeniem tych czasów jest Starożytność. Chronologia Antyk to epoka w dziejach cywilizacji grecko‑rzymskiej. Za jej początek w cywilizacji grec - kiej przyjmuje się wynalezienie pisma – około 4000 lat p.n.e. Wcześniej tradycję i poezję przekazywano ustnie (ten okres w dziejach określamy jako prehistoria), dlatego wydarzenie to było przełomowe dla całej ludzkiej cywilizacji – umożliwiało utrwalenie jej dorobku i prze- kazanie potomnym. Cywilizacja europejska korzystała wówczas z dorobku kultur rozwiniętych w basenie Mo- rza Śródziemnego, wzdłuż wielkich rzek (Nilu, Eufratu i Tygrysu) oraz na Bliskim Wschodzie, m.in. babilońskiej, sumeryjskiej, egipskiej i fenickiej. Dalszy rozwój społeczeństw opierał się w dużej mierze na wyznawanej religii – przeważał politeizm, natomiast Izrael wykształcił wie- rzenia monoteistyczne (judaizm). Starożytność była epoką bardzo długą, trwała kilka tysięcy lat. Trudny do określenia jest moment jej końca. Najczęściej przyjmuje się, że Antyk wygasł między IV a VI wiekiem naszej ery (n.e.). Umowną datą końca epoki jest rok 476 n.e. Wówczas Rzym został zdobyty przez wojska germańskie pod wodzą Odoakra, tym samym upadło cesarstwo zachodniorzymskie. To, co wydarzyło się później, zaliczamy już do wczesnego Średniowiecza. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście