Repetytorium - szkoła podstawowa. Język polski, kl. 4-6

PROBLEMATYKA Wyjątkowa szkoła pana Kleksa Jest to niezwykła i wyjątkowa szkoła, położona poza centrum miasta, przy ulicy Cze‑ koladowej, w ogromnym parku. Trafiają do niej uczniowie, którzy tak jak Adaś mieli pro- blemy w domu i w szkole. O wyborze uczniów decyduje jednak sam pan Kleks. Czym się kieruje? Wybiera tylko tych chłopców, którzy mają imiona na literę A, gdyż wiadomo z góry, że są zdolni i praco‑ wici . Pod kierunkiem nowego nauczyciela chłopcy zmieniają się. Adaś, który był leniwy, niezdarny i miał „gliniane ręce”, staje się w krótkim czasie najlepszym uczniem. W Akade‑ mii wszyscy chętnie wykonują polecenia, uczą się z radością i nie leniuchują, gdyż lekcje są ciekawe i inspirujące, a pan Kleks jest dla nich autorytetem i przyjacielem jednocze- śnie. To bajkowa i fantastyczna szkoła, w której lekcje kleksografii, przędzenia liter i nie- typowa lekcja geografii zastępują przedmioty znane z naszej rzeczywistości. Żmudna na‑ uka czytania zastąpiona zostaje przez rozwijanie i nawijanie literek na szpulki. Kleksy nie szpecą już zeszytów i zostają zamienione na lekcje kleksografii. Teraz można do woli robić ich tyle, ile się chce. Trzeba tylko wymyślić do nich ciekawe historyjki, które przy okazji pobudzają i rozwijają wyobraźnię. Sam pan Kleks mówi do uczniów: Ja wam po prostu po‑ otwieram głowy i naleję do nich oleju – a „nalać oleju do głowy” znaczy uczynić mądrym, przemówić do rozsądku. Dzięki nauce w Akademii uczniowie będą rozsądni, rozumni, my‑ ślący, inteligentni. Nie będą się uczyli na pamięć regułek, tabliczki mnożenia – będą uczyli się myśleć. Uczniowie nie są ideałami. Adaś, będąc poza Akademią, obcina scyzorykiem guziki od płaszczy, a za oberwanie guzika starszej pani zostaje obity parasolką. Alfred nieustan‑ nie dłubie w nosie, co w czasie wizyty w fabryce dziur i dziurek może być bardzo niebez‑ pieczne. Nad chłopcami czuwa szpak Mateusz, a podczas obiadu pilnuje, aby wszystko zjadali. Chłopcy chętnie uczęszczają na lekcje z panem Kleksem, ponieważ są one ciekawe i po‑ budzają wyobraźnię. Przy okazji zabawy uczniowie uczą się wielu rzeczy: rozwijają wy‑ obraźnię, opowiadają, poznają literaturę, geografię, uczą się wypełniać swoje obowiązki, poznają siebie – swoje słabe i mocne strony, rozwijają zdolności. Najważniejsze dla pana Kleksa jest to, by uczniowie uczyli się wrażliwości, otwartości na świat, by rozwijali wy- obraźnię, inteligencję i ciekawość świata, dzięki której sami będą poszerzać wiedzę – to istotniejsze niż uczenie się na pamięć regułek i formułek. Zajęcia w akademii Chłopcy cały dzień są zajęci, wykonują takie prace, jakich w swoich domach być może nie chcieliby się podjąć. Ścielą łóżka, sprzątają całą szkołę, zmywają naczynia, dbają o ogród. Tutaj nikt za nich niczego nie zrobi, w szkole są tylko oni, pan Kleks i szpak Ma‑ teusz. Plan dnia Akademii: godzina 5.00 – pobudka i prysznic (pobudkę urządza Mateusz, otwierając śluzę z zimną wodą, która kapie chłopcom na nosy, a do mycia używane są różnokoloro‑ we soki, inny na każdy dzień tygodnia), godzina 5.30 – śniadanie (które trzeba zjeść w całości i nie grymasić), godzina 6.00 – apel i odbieranie przez pana Kleksa sennych lusterek od uczniów, Pewniak na teście 39 Ak ademia Pana Kleks a