Repetytorium - szkoła podstawowa. Język polski, kl. 7-8
AdamMickiewicz Polski poeta, zwany wieszczem narodowym, żył w la‑ tach 1798–1855. Urodził się w Zaosiu koło Nowogródka. Był synem Mikołaja, adwokata przy sądach nowogródz‑ kich, i Barbary z Majewskich. Po ukończeniu szkół do‑ minikańskich w Nowogródku wstąpił w 1815 r. na uni‑ wersytet w Wilnie, gdzie uzyskał solidne wykształcenie w zakresie filologii klasycznej, literatury ojczystej i histo‑ rii. Od września 1819 r. objął posadę nauczyciela szko‑ ły średniej w Kownie. Należał w tym czasie do Towa‑ rzystwa Filomatów oraz Towarzystwa Filaretów i z tego powodu został osadzony w więzieniu (w klasztorze ojców Bazylianów w Wilnie), gdzie przebywał od 5 XI 1823 r. do 3 V 1824 r. Następnie został zesłany do Rosji. Przebywał m.in. w Petersburgu, Odes‑ sie i Kownie. W Rosji poznał wielu tamtejszych wybitnych pisarzy. W 1829 r. znalazł się w Niemczech, a następnie w Rzymie, gdzie dowiedział się o wybuchu powstania listo‑ padowego. W kwietniu 1831 r. wyruszył – przez Genewę i Paryż – do Wielkopolski, którą opuścił w marcu 1832 r., po czym przez Drezno udał się z powrotem do Paryża. Tam ożenił się w 1834 r. z Celiną Szymanowską. W 1839 r. objął w Lozannie katedrę literatury rzym‑ skiej, a w latach 1840–1844 był profesorem w katedrze literatur słowiańskich, utworzonej w Collége de France. W 1844 r. za swą antyklerykalną postawę i propagowanie idei An‑ drzeja Towiańskiego został zawieszony w czynnościach profesora. W lutym 1848 r. przeby‑ wał w Rzymie, gdzie uzyskał audiencję u papieża Piusa IX, a później zorganizował ochotni‑ czy legion polski. Po objęciu władzy przez Napoleona III zaniechał działalności politycznej i podjął pracę jako bibliotekarz w paryskiej Bibliotece Arsenału. We wrześniu 1855 r. wy‑ jechał do Konstantynopola z zamiarem tworzenia oddziałów polskich, mających wystąpić przeciwko Rosji. W mieście tym zmarł nagle, najprawdopodobniej na cholerę. Został po‑ chowany w Paryżu, a obecnie spoczywa w podziemiach katedry wawelskiej. Sonety krymskie GEnEzA Sonety krymskie powstały w pierwszym etapie zesłania Mickiewi‑ cza w głąb Rosji. W 1825 r. na mocy decyzji administracyjnej Mickie‑ wicz udał się do Odessy, by podjąć tam pracę nauczyciela w liceum. By urozmaicić przeciągający się pobyt i oczekiwanie na przydział pracy, latem i wczesną jesienią 1825 r. organizowano wycieczki turystyczno‑krajoznawcze do Akermanu (przełom maja i czerwca 1825 r.) i na Krym (sierpień – październik 1825 r.). Powstało wówczas 18 sonetów nazwanych Sonetami krymskimi . ROMANT Y ZM 50 LIRYKA. LEKTURY OBOWIĄZKOWE
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NzE1NzM2