Repetytorium - szkoła podstawowa. Język polski, kl. 7-8

swoich możliwości. Warto by zbudować chociażby arkę , może to coś da – przekonuje syn Noego. Kolejne zwrotki przedstawiają historię Krzysztofa Kolumba, którego król próbuje zniechęcić do poszukiwania nowych lądów. Podróżnik nie ulega jednak sugestiom władcy. Postanawia, że odkryje którąś z Ameryk. Trzy następne zwrotki mówią natomiast o Alfre- dzie Noblu. Sąsiad nakłania go, by porzucił swoje eksperymenty. Znajomy uznał, że prze‑ cież i tak Nobel nie wymyśli prochu ani dynamitu. Ten jednak się nie poddał. Przedstawio‑ ne w wierszu losy wielkich postaci prowadzą do wniosku, że nie powinniśmy słuchać tych, którzy zniechęcają nas do podejmowania wysiłku w ważnych dla nas sprawach. Epokowe odkrycia i wynalazki powstają bowiem często w niesprzyjających okolicznościach. Są także wynikiem codziennej, żmudnej ( skromniutkiej ) pracy. Cyprian Kamil Norwid Żyjący w latach 1821–1883 poeta, dramaturg, prozaik, malarz, rzeźbiarz. Wcześnie osierocony przez rodziców, był zdany tylko na siebie. W wieku 21 lat wyjechał z kraju i nigdy już nie powrócił. Przebywał w Rzymie, we Floren‑ cji, Berlinie, ostatecznie osiadł w Paryżu. Dotarł nawet do Stanów Zjednoczonych. W Paryżu poznał Juliusza Słowackiego, Adama Mickie‑ wicza, Fryderyka Chopina. Całe życie borykał się z proble‑ mami materialnymi, cierpiał biedę. Ubogi i chory zamiesz‑ kał w zakładzie opiekuńczym św. Kazimierza pod Paryżem. Tam zmarł, został pochowany w zbiorowej mogile. Współcześni nie rozumieli jego utworów – wieloznacz‑ nych, nowatorskich pod względem formy, zmuszających do myślenia. Niewiele utworów wydał za życia. Dopiero po kilkudziesięciu latach „odkryto” Norwida i uznano go za poetę wręcz genialnego. Do znaczących dzieł poety należą m.in.: Promethidion , Czarne kwiaty , Vade‑mecum , Bema pamięci żałobny rapsod . Moja piosnka (II) Utwór powstał w czasie pobytu Norwida w USA w  1854 r. Poeta tęsknił za ojczyzną, od‑ czuwał ogromne osamotnienie. Wiersz jest aluzją (czyli nawiązaniem) do Hymnu ( Smutno mi, Boże! ) Juliusza Słowackiego, który także przepełniony jest nostalgią (tęsknotą za ojczy‑ zną). Oba utwory mają modlitewny charakter. W tytule wiersza poeta wskazuje na gatunek: piosnka , czyli współcześnie piosen‑ ka. Piosenka kojarzy się optymistycznie i wykonywana jest z radością. Wiersz jest jednak smutny i taki jest jego nastrój. Powtarzające się słowa Tęskno mi, Panie…, będące refre‑ nem, mają wpływ na nastrój utworu i jego rytmikę. Piosnka Norwida ze względu na po‑ ważną tematykę jest więc raczej pieśnią. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie – „ja” i bezpośrednio wyznaje swoje uczucia: Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej, / Której już nie wiem, gdzie leży mieszkanie (…). Ze względu na refleksje, jakie zostały w wierszu zawarte, mamy do czynienia z liryką Pewniak na teście Pewniak na teście OMÓWIENIE UTWORÓW POETYCKICH 74