Repetytorium - szkoła podstawowa. Język polski, kl. 7-8

Bohater literacki Bohater literacki to postać literacka, której dzieje i charakter odgrywają zasadniczą rolę w utworze, wytyczają bieg jednego z wątków lub ilustrują problem. Każda epoka wy‑ kreowała swój typ bohatera. Typ Przykład BOHAT E R L I T E RAC K I Tytułowy – bohater przedstawiony w tytule. Pan Tadeusz – Tadeusz Balladyna – Balladyna Główny (pierwszoplanowy) – to postać w utwo‑ rze, która jest najważniejsza, ma wpływ na prze‑ bieg najważniejszych wątków w utworze. Pan Tadeusz – Tadeusz, Zosia, Jacek Soplica Opowieść wigilijna – Ebenezer Scrooge Drugoplanowy – postać, która nie wpływa na wy‑ darzenia, choć pozostaje w związku z głównym wątkiem, głównym bohaterem. Opowieść wigilijna – Bob Cratchit Epizodyczny – bohater, który występuje w utwo‑ rze w wątkach pobocznych, niezwiązanych z głównym tokiem zdarzeń, nie ma wpływu na ich przebieg. Opowieść wigilijna – chłopiec ku‑ pujący indyka Zbiorowy  – bohaterem jest określona grupa, zbiorowość. Mówimy o bohaterze zbiorowym, gdy w utworze nie da się wyodrębnić głównego bohatera pośród opisanej grupy, społeczności. Pan Tadeusz – szlachta Chłopi – mieszkańcy wsi Lipce Pozytywny  – postać tak skonstruowana, by czy‑ telnik mógł się z nią solidaryzować, uznać za wzór do naśladowania. Często występuje w literaturze tendencyjnej. Balladyna – Alina Negatywny  – postać literacka obdarzona wy‑ ostrzonymi negatywnymi cechami, skonstruowa‑ na w taki sposób, by czytelnik nie mógł się z nią solidaryzować. Występuje w literaturze tenden‑ cyjnej oraz w gatunkach popularnych (powieść sensacyjna, kryminalna). Quo vadis – Neron Pan Tadeusz – major Płut Balladyna – Balladyna Statyczny – rodzaj bohatera literackiego, którego postawa nie zmienia się w toku utworu. Petroniusz w Quo vadis Dynamiczny – bohater literacki, który przechodzi zmianę pod wpływem wydarzeń w utworze. Quo vadis – Marek Winicjusz Pan Tadeusz – Jacek Soplica Bohater literacki 91