Repetytorium - szkoła podstawowa. Język polski, kl. 7-8

NARRACJA PIERWSZOOSOBOWA Narrator wypowiada się w 1 osobie l. poj. Przedstawia zdarzenia, w których uczestniczył lub był świadkiem oraz komentuje je – wyra­ ża swoje myśli, przeżycia, wrażenia, wypowia­ da opinie o bohaterach i wydarzeniach. NARRACJA TRZECIOOSOBOWA Narrator wypowiada się w 3 osobie l. poj. Nie jest uczestnikiem wydarzeń, stoi z boku, przygląda się i relacjonuje z dystansu. Jest wszechwiedzący, zna myśli, przeżycia, moty­ wacje bohaterów, ale ich nie ocenia. Nie wy‑ głasza swoich opinii, nie zdradza swoich prze­ konań ani uczuć. NARRACJA Narracja to słowna prezentacja ciągu zdarzeń w utworze epickim, składają się na nią opisy, opowiadanie, relacjonowanie wydarzeń, wprowadzanie innych warstw językowych (dialogów, wypowiedzi bohaterów). Wyróżniamy dwa typy narracji. Gatunki epickie Nazwa gatunku Charakterystyczne cechy Przykłady Bajka Niewielki utwór literacki, wierszowany, alego‑ ryczny (wady i zalety ludzi są w nim przedsta‑ wione najczęściej pod postacią zwierząt), za‑ wiera pouczenie, czyli morał. Bajka może mieć formę krótką, zbliżoną do dowcipu (wtedy mówimy o  bajce epigramatycznej ) lub dłuż‑ szą (opowiadania) i taką bajkę określamy jako narracyjną. I. Krasicki Czapla, ryby i rak – bajka narracyjna Bajki epigramatyczne: Pan i pies Mądry i głupi Ptaszki w klatce Dewotka Baśń Utwór fantastyczny, w którym świat prawdo‑ podobny łączy się ze światem fantastycznym. Postacie fantastyczne często ingerują w losy bohaterów prawdopodobnych (np. wróżka w los Kopciuszka). Bohaterowie posługują się magicznymi przedmiotami. W wielu baśniach pojawia się uosobienie; można powiedzieć, że jest to charakterystyczny „chwyt” baśnio‑ wy. Dobro zawsze zwycięża, zło zostaje ukara‑ ne. Baśnie to pierwsza nauka moralności, czyli umiejętności odróżniania dobra od zła. Kopciuszek Śpiąca królewna Królewna Śnieżka Kije samobije Kot w butach Uwaga: baśnie są utwora‑ mi anonimowymi; pisarze spisali tylko znane już wcze‑ śniej historie. Epika 92