Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 4-6

9  Demeter i Kora nieostrożnym lotem. Z pewnością bardzo rozpaczał z powodu śmierci Ikara, mimo to nie zrezygno - wał z dalszego lotu i w końcu osiągnął cel. Ikar – syn Dedala, młody, pełen marzeń i fantazji. Był posłuszny ojcu, dopóki nie zachłysnął się lotem, wysokością i przestrzenią. To musiało być niezwykłe uczucie. Może Ikar myślał, że cały świat do niego należy? Nabrał odwagi i chęci wznoszenia się wciąż wyżej i wyżej. Zupełnie zapomniał o ojcowskich napomnieniach. Ikar poniósł śmierć, nie doleciał z ojcem do Aten. Wcześniej jednak spełniły się jego marzenia o lataniu, stał się człowiekiem-ptakiem, poszybował wysoko, z góry podzi - wiał piękno ziemi. Mimo nieposłuszeństwa wobec ojca Ikar to piękna i szlachetna postać. Minos – król Krety, władca dobry, mądry i rozważny, pod którego rządami Kreta była państwem bogatym i szczęśliwym. Nie chciał wypuścić Dedala, gdyż obawiał się, że ten zna zbyt wiele tajemnic państwowych i mógłby stać się dla niego groźny. Kazał wybudować labirynt, by uwięzić Minotaura, gdyż bał się, że potwór może być niebezpieczny dla mieszkańców Krety. STRESZCZENIE Dedal pracował jako budowniczy i rzeźbiarz u króla Krety Minosa, któremu wybudował dla syna Minotaura (urodził się jako potwór z głową byka) labirynt. Wyrzeźbił wiele posągów herosów i bogów. Był sławny i podziwiany. Dręczyła go jednak tęsknota za rodzinnymi Atenami, a Minos nie pozwolił mu opuścić wyspy, ponieważ obawiał się, że Dedal zdradzi innym tajemnicę Minotau - ra i labiryntu. Myśl o ucieczce zaprzątała nieustannie umysł Dedala. Obserwując uważnie przyrodę, wpadł na pomysł ulepienia z wosku i piór ptasich skrzydeł, za pomocą których można wznieść się w powietrze. Powierzył swój sekret synowi Ikarowi. Kiedy skrzydła były gotowe, Dedal upominał młodzieńca, żeby nie wznosił się zbyt wysoko, bo słońce roztopi wosk, ani nie leciał zbyt nisko, bo pióra nasiąkną wilgocią. W obu przypadkach lot mógłby zakończyć się katastrofą. Wkrótce unieśli się w powietrze jak para olbrzymich ptaków. Niestety, lekkomyślny młodzieniec zapomniał o prze - strogach ojca. Upojony lotem wzbił się zbyt blisko słońca, którego żar roztopił wosk zlepiający pióra skrzydeł. Ikar runął z wysokości do morza. Zatonął na oczach zrozpaczonego ojca. Morze to zwie się od tej pory Ikaryjskim, a wyspa, w pobliżu której zatonął – Ikarią. D emeter i  K ora BOHATERowie Demeter – siostra Zeusa, potężna, dobra dla ludzi bogini urodzaju, pól i sadów, Matka-Ziemia. W tym micie Demeter to przede wszystkim kochająca matka Kory, pogrążona w rozpaczy po stracie córki. Nie mogła znieść rozłąki, bardzo tęskniła za Korą. Szła przez świat, gorzko płacząc. Wraz z nią smuciła się cała ziemia. Bogini szła odziana w skromną szatę, w ręku trzymała poczerniałe kłosy zbóż – znak żałoby. Bardzo się bała o córkę, nie wiedziała, co się z nią stało. Demeter kochała Korę gorącą macierzyńską miłością. Nie umiała się pogodzić z utratą córki. Znosiła cierpienia i niewygo - dy, aby odnaleźć ukochaną Korę. Była cierpliwa i uparta. Przeszukała każdy skrawek ziemi. Uczucia Demeter: strach, przerażenie, tęsknota, ból, rozpacz, smutek, troska, przygnębienie, gniew, cierpienie, bezgraniczna radość ze spotkania z Korą. Kora – córka Demeter, młoda, wesoła i bardzo piękna dziewczyna, inaczej zwana Persefoną, która spędzała życie w otoczeniu swych przyjaciółek-nimf, bawiąc się i ciesząc pięknem świata i miłością matki. Była nieostrożna i, choć matka ostrzegała ją przed niebezpieczeństwem, zerwała kwiat narcy - za, poświęcony Hadesowi, ponieważ skusił ją pięknem i zapachem. Władca podziemia porwał ją. Została jego małżonką i jako Persefona rządziła królestwem ciemności. Ona także bardzo tęskniła za matką, ale musiała spełnić wolę gromowładnego Zeusa. Hades – brat Zeusa, bóg świata podziemnego i zmarłych, mąż Kory. Zeus – syn Rei i Kronosa, najwyższy z bogów, władca nieba i ziemi. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście