Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 7-8

94 Ściąga – szkoła podstawowa kl. 7–8 Juliusz Słowacki BIOGRAFIA Juliusz Słowacki żył w latach 1809–1849. Był poetą i dramaturgiem. Po ukoń - czeniu studiów prawniczych w Wilnie wyjechał do Warszawy i pracował jako urzęd - nik. Debiutował bezimiennie powieścią poetycką Hugo , a rozgłos zdobył wierszami powstańczymi: Oda do wolności , Hymn ( „Bogarodzico! Dziewico!” ), Kulik . Jako kurier Rządu Narodowego opuścił powstańczą Warszawę w 1831 r. i wyjechał do Londynu. Stamtąd przeniósł się do Paryża, gdzie wydał powieści poetyckie Mnich , Jan Bielecki i inne oraz dramaty Mindowe , Maria Stuart . W latach 1832–1836 poeta przebywał w Szwajcarii. Anonimowo ogłosił dramat Kordian , w którym odniósł się do spraw bli - skich narodowi. W tym czasie powstał poemat W Szwajcarii . W 1836 r. udał się w roczną podróż na Wschód, która zaowocowała nowymi utworami, m.in. poematem dygresyjnym Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu , wierszem Hymn . Po powrocie Słowacki osiadł na stałe w Paryżu. Tu napisał dra - maty Balladyna , Lilla Weneda , Mazepa i poemat dygresyjny Beniowski . Z tego okresu pochodzą znane wiersze: Testament mój , W pamiętniku Zofii Bobrówny . W 1848 r. wyruszył na pomoc powstańcom wielkopolskim, mimo że ciężko chorował na gruŸlicę. Zmarł w 1849, prochy poety sprowadzono na Wawel w 1927 r. B alladyna CZAS I MIEJSCE AKCJI Akcja utworu rozgrywa się „za czasów bajecznych koło jeziora Gopło” , co zostało podane w didaskaliach. Czasy bajeczne odnoszą się do niesprecyzowanej historii pradawnej Polski i okresu rządów Popiela IV. BOHATEROWIE Balladyna  – córka ubogiej wieśniaczki. Jej imię jest znaczące, pochodzi od słowa ballada, ale wiąże się także z wyglądem dziewczyny. Wdowa nazywa czasem swoją córkę Bladyną, co wskazuje na bladość cery dziewczyny, jasną karnację, charakterystyczną dla szlachetnie urodzonych. Balladyna jest próżna i nieuczciwa, wobec najbliższych, matki i siostry, jest oschła, wymagająca i roszczenio - wa. Zanim poznaje Kirkora, ma romans z Grabcem. Wyznaje jednak miłość księciu, mając nadzieję, że dzięki temu będzie miała szansę zostania księżną. Jest opanowana żądzą władzy, w drodze po nią nie cofnie się przed niczym. Wie, że nie ma wielkich szans, rywalizując z Aliną w zbieraniu malin. Pragnienie władzy jest jednak silniejsze niż więzy krwi. Balladyna postanawia zabić Alinę i w ten sposób zdobyć Kirkora i upragnioną władzę. Później przyczyni się do śmierci swojego męża, jest niewierną żoną. Okazuje się, że jest też niewdzięcznym, złym dzieckiem. Wypiera się własnej matki, wyrzuca ją z zamku, skazuje na tułaczkę. Można powiedzieć, że Balladyna jest niewolnicą własnych ambicji. W dramacie ta postać uosabia zło. Alina  – siostra Balladyny. Jest uczciwa, dobra, prostolinijna. Troszczy się o matkę, pomaga jej. Kocha także Balladynę, nie spodziewa się niebezpieczeństwa grożącego z jej strony. Godzi się wyjść za Kirkora, pod warunkiem, że będzie mogła zabrać ze sobą do zamku matkę i siostrę. Zostaje zamordowana przez Balladynę. Jest w dramacie uosobieniem dobra. Wdowa  – matka Aliny i Balladyny, stara, siwa, słaba. Alina troskliwie się nią opiekuje, Balladyna się jej wstydzi i rozkazuje jej opuścić zamek, kiedy już zostaje królową. Wdowa wędruje podczas burzy i zostaje oślepiona przez piorun. Jest zrozpaczona – wyrzekła się jej ukochana córka. Kirkor  – szlachetny książę, pragnący doprowadzić do tego, by na tronie jego państwa zasiadł prawowity król – Popiel III, dlatego sam nie wkłada królewskiej korony. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście