Ściąga - szkoła podstawowa - klasy 7-8

5 Krzysztof Kamil Baczyński – Elegia o… [chłopcu polskim] WIERSZE Krzysztof Kamil Baczyński biografia Krzysztof Kamil Baczyński używał pseudonimów: Jan Bugaj, Emil, Jan Krzyski, Krzysztof, Piotr Smugosz, Krzysztof Zieliński, Krzyś. Urodził się w  1921 r. w War - szawie, został zastrzelony w  1944 r. w tym samym mieście. Był poetą czasu wojny, podchorążym Armii Krajowej, podharcmistrzem Szarych Szeregów. Poeta należał do Pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji był związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął podczas powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej. E legia o … [ chłopcu polskim ] Temat sugeruje, o czym będzie wiersz. Elegia to utwór żałobny, można więc się domyślać po tym sformułowaniu, że opowiada o śmierci młodego Polaka. Autor należy do pokolenia urodzonego przed II wojną światową, która miała miejsce w latach jego młodości. Wiersz napisał w 1944 r., czyli w czasie wojny. Ten fakt w zestawieniu z tytułem może sugerować, że wiersz odnosi się do śmierci młodych Polaków na wojnie . Mamy tu do czynienia z liryką bezpośrednią. Adresatem jest chłopak, który stracił życie, walcząc w obronie swojego kraju. Możemy zauważyć tu inwokację, czyli bezpo - średni zwrot do adresata. Autor zastosował w elegii monolog jako formę wypowiedzi. Podmiot liryczny, którym jest matka, zwraca się do syna, który musiał zbyt wcześnie dorosnąć. Można się także domyślać, że rodzicielka jest metaforą Ojczyzny, która traktuje młodego żołnie - rza jak swoje dziecko . Utwór ukazuje obrazy przedstawiające życie młodych ludzi w czasie wojny. Młodzieńcy, wchodzący w dorosłe życie, zamiast kształtować swoją przyszłość są narażeni na tra - giczne doświadczenia. Widzą wokół ogrom zła, ginących przyjaciół, upadający pod naporem wroga kraj. Matka bolejąca nad losem swojego dziecka jest świadoma, że na jej dziecko czeka śmierć – może to być kula, która zabije syna, ale może to być także śmierć duchowa – „pęknięte serce” mło - dego patrioty. Autor zastosował w wierszu paralelizm składniowy. Trzy czterowersowe zwrotki mają nieregularne rymy, a także odmienną liczbę sylab w wersach. Rytm utworu kojarzy się z kołysanką, jednak jego tematyka zupełnie nie pasuje do tego gatunku. Kontrastujące ze sobą obrazy młodości przedwojennej i tej naznaczonej wojną zmuszają do refleksji nad minionymi czasami. Autor wyraź - nie sugeruje, co jest dobre, a co złe. Jasny synek stoi po właściwej stronie, jednak jest zmuszony używać czarnej broni, która niszczy jego młodość . Na wyobraźnię odbiorcy działają też oryginalne epitety: żelazne łzy , ruda krew , bochen trwóg itp. Utwór powstał w latach 40. XX wieku, dlatego język jest zrozumiały dla współczesnego odbiorcy. Elegia o … [chłopcu polskim] wywołuje w czytelniku silne emocje . Obrazowość opisu przenosi nas do wojennych realiów, możemy niemal poczuć się świadkami monologu wygłaszanego przez matkę. Szczególnie wzrusza ostatni wers. Można też dopatrywać się tu osobistych doświadczeń autora, który zamiast realizować swoje młodzieńcze plany, musiał chwycić za broń.