Ściąga - liceum, technikum - cz. 1 - PO REFORMIE

Barok 128  Zapami ęta j !  Skąpiec jest przykładem komedii charakterów ; główny bohater to postać podporządkowana jednej cesze – bezgranicznej chciwości. Ona kieruje jego czynami i określa stosunki z otoczeniem. Wymowa komedii ma charakter satyryczny – Molier szydzi z niepoha- mowanej żądzy pieniędzy. Skąpstwo Harpagona zostało wyolbrzymione do tego stopnia, że przybrało karykaturalny charakter. W Skąpcu obecne są także wszystkie rodzaje komizmu: słowny, postaci i sytuacyjny. komizm postaci (charakterologiczny) Harpagon jako karykatura skąpca, który przy całym swym sprycie i bezwzględności łatwo daje się oszukać komple- mentami (Frozyna) i potakiwaniem (Walery). komizm sytuacji (sytuacyjny) Na przykład spotkanie Harpagona (lichwiarza) z Kleantem (jego klientem); rozmowa Harpagona z Walerym, w której pierwszy mówi o szkatułce, a drugi o Elizie. komizm słowny (językowy) Rozmowy Harpagona z Kleantem i Elizą, wyrażające jedy- nie pozorowane zainteresowanie dziećmi; krótkie, celne i złośliwe odpowiedzi Strzałki; spis przedmiotów sporzą- dzony przez lichwiarza jako załącznik do umowy pożycz- kowej. Jan Andrzej Morsztyn BIOGRAFIA Jan Andrzej Morsztyn urodził się w 1621 roku wWiśniczu. Pochodził z zamoż- nej rodziny mieszczańskiej. Morsztynowie byli arianami. Pisarz przyjął katoli- cyzm, ale nigdy nie zerwał związków z dawnymi współwyznawcami. Kształcił się w Holandii (Lejda), podróżował po Francji i Włoszech. W 1646 roku nawiązał kontakt z dworem królewskimWładysława IV, później Marii Ludwiki i Jana Kazimierza. Jako zręczny dyplomata brał udział w licznych misjach poselskich – był w Szwecji, w Wiedniu i we Frankfurcie. W 1681 roku oskar- żony o zdradę stanu uciekł do Francji (przybrał tam nazwisko hrabiego de Chateauvillain), gdzie zmarł w 1693 roku . Jest reprezentantem nurtu poezji dworskiej, a jego twórczość poświęcona jest przede wszystkim miłości i rela- cjom międzyludzkim. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście