Ściąga - liceum, technikum - cz. 1

33 Homer · Iliada jednak przezwyciężył, i prosi przeciwnika o szacunek dla zwłok tego, który zginie. Achilles dyszy z gniewu, obraża przeciwnika i nie godzi się na żadne układy. Swój stosunek do Hektora określa za pomocą porównania homeryckie- go: są sobie obcy i nie ma między nimi żadnej możliwości porozumienia, jak między ludźmi i lwami czy wilkami i jagniętami. Walka jest złożona z kilku etapów: • rzut włócznią przez Achillesa, • uchylenie się Hektora i uniknięcie ciosu, • podanie włóczni Achillesowi przez Atenę (to przykład paralelizmu wyda- rzeń w eposie), • rzut Hektora, uderzenie włóczni w tarczę Achillesa, • zauważenie przez Hektora, że nie ma pomocnika, który podałby mu włócznię; wydobycie miecza, • cios włócznią Achillesa w gardło Hektora. Opis walki jest bardzo dynamiczny i pełen czasowników : cisnął , zobaczył , schylił się , śmignęła , zarył itd. Ozdabiają go epitety: Hektor wspaniały , grot spi- żowy , Hektor – pasterz narodów , niezłomny Pelida , Bogom podobny Achilles itd. Homer prezentuje też uczucia bohaterów . Hektor ucieszył się, gdy udało mu się uniknąć ciosu włóczni Achillesa, zwątpił natomiast w swoje szczęście, gdy i on chybił, a pomocnik nie podał mu włóczni, bo go już przy nim nie było. Wydobył więc miecz i runął na przeciwnika. Poeta przedstawia ten moment przy pomocy efektownego porównania homeryckiego. Hektor jest porównany do orła, który atakuje zająca lub młode jagnię. Miecz Hektora określa wiele epitetów: wyostrzony , błyszczący , ciężki , ogromny . Scena jest pełna dramatyzmu i napięcia. Achillesa przepełnia gniew nieposkromiony i dziki . Homer wspomina o jego pięknej zbroi i grocie włóczni – który połyskuje jak gwiazda wśród innych gwiazd, gdy noc letnia zapada – Achilles szuka w zbroi Hektora miejsca, w które mógłby skutecznie uderzyć. Cios jest precyzyjny i przebija Hektoro- wi szyję. Achilles, upojony sukcesem, zaczyna ubliżać Hektorowi i grozić mu pohańbieniem zwłok. Hektor w agonii jeszcze raz prosi o wydanie jego ciała rodzinie, po czym umiera. Ten dialog został zbudowany na zasadzie kontra- stu między szlachetnym obrońcą ojczyzny, Hektorem, a dumnym i zapal- czywym Achillesem , który martwego już Trojańczyka przywiązał do rydwanu i obwiózł wokół murów Troi. Opis jest dokładny, pełen drastycznych szcze- gółów. Hańba szlachetnego wojownika i rozpacz matki widzącej zwłoki syna wleczone w pyle wywierają olbrzymie wrażenie. Fragment został zakończony przytoczeniem wróżb o rychłej zagładzie miasta. Pewniak na teście