Ściąga - liceum, technikum - cz. 1

Antyk 32 NAZWA CYTAT OMÓWIENIE wyliczenie Jesteś mi teraz, Hektorze, i ojcem, i matką czcigodną, bratem mi jesteś, i mężem (…) . (…) ból nie tak ciężki o losy Trojan przenika, ani o samą Hekabę, ani o władcę Pryjama, ani o braci rodzo- nych (…) Wyliczenia te służą wyraże- niu silnej więzi, jaka łączy małżonków. FRAGMENT PIEŚNI XXII – Pojedynek  INTERPRETACJA I ANALIZA Ten fragment jest jednym z kulminacyjnych punktów utworu. Obrazuje też znakomicie sposób, w jaki Homer opisuje zdarzenia oraz jak przedstawia boha- terów. Fragment zaczyna się opisem pogoni Achillesa za uciekającym (dookoła murów Troi) Hektorem. Poeta posługuje się tu pięknym porównaniem (które później nazwano homeryckim), zestawiając Achillesa z orłem, dopadającym gołębicę spłoszoną – Hektora. Porównanie dodatkowo ozdobione jest wieloma epitetami i peryfrazami: ptak górski , najszybszy wśród uskrzydlonych , wrzask straszliwy , drapieżna dusza , rącze kolana . Opis jest dynamiczny, pełen cza- sowników. Przedstawiając pościg, poeta nie pomija uroków krajobrazu: jest tu drzewko figowe rozchwiane wiatrem i droga szeroka oraz wspomnienie rzeki Skamander. Homer charakteryzuje też bohaterów: Hektora określa epitetem „szlachetny”, a Achillesa „potężniejszym”. Bieg skojarzony jest z zasadami spor- towymi, więc narrator nadmienia z nieukrywanym smutkiem, że nie walczą tym razem o skórę wołową ani zwierzę ofiarne, lecz o życie Hektora, co jeźdź- cem był świetnym . Czy to „był” jest przypadkowe? Chyba nie, bo los Hektora jest znany i jemu, i bogom, którzy obserwują zdarzenie. Następne porównanie jest nawiązaniem do wzmianki o zawodach. Bohaterowie porównani są do rumaków, które biegną po nagrodę. Konie są określone epitetami: najszybsze o mocnych kopytach , a cały obraz jest pełen dynamizmu: W pędzie rwą bystrym co siły . Następnie opisany jest Zeus, który na złotej wadze waży losy bohaterów. Niestety, los Hektorowy upadł nisko – aż do Hadesu. W tym momencie Hek- tora opuszcza pomagający mu dotąd Apollo, a przy boku Achillesa staje Atena, zapowiadając rychły kres życia Trojańczyka. Na przykładzie zestawionych wyżej obrazów widać, jak Homer w sposób równoległy ukazuje dwa światy: bogów i ludzi . Także i w tym fragmencie zwracają uwagę typowe dla Homera epitety. Pojedynek rozpoczyna rozmowa bohaterów. Hektor potężny o hełmie wieją- cym kitami przemawia szlachetnie, z godnością, przyznaje się do strachu, który