Ściąga - liceum, technikum - cz. 3 - PO REFORMIE

Dwudziestolecie Międzywojenne 116 w najlepszej zgodzie i przyjaźni udali się przed siebie w świat – wędrowali po całej Ziemi przez niewiadomy czas, aż doczekali czasów ostatecznych, nastał koniec świata ( wichura i ciemność bez końca / I straszna nieobecność wszela- kiego słońca ). Wtedy obaj dostali się do nieba . Ballada porusza problem natury metafizycznej – opowiada o relacji kale- kiego człowieka z Bogiem . Żołnierz nie prosi Chrystusa o uzdrowienie ani nawet o zmianę stosunku mieszkańców jego wsi, szuka jedynie towarzystwa. Akceptuje swoją sytuację, a obecność Chrystusa , który mu towarzyszy w wędrówce przez świat, sprawia, że jest szczęśliwy , potrafi śmiać się i cieszyć życiem. Wiara daje mu siłę, pozwala patrzeć z dystansem na siebie i swoje nieszczęścia. Bóg nie różni się wiele od człowieka – jest tak samo słaby, kaleki, niezgrabny i śmieszny, tak samo cierpi z powodu swojego kalectwa, ale wła- śnie dlatego jest idealnym, pełnym zrozumienia przyjacielem i towarzyszem wędrówki, który nigdy nie opuści żołnierza. Ballada liczy sześćdziesiąt wersów podzielonych na dystychy (dwustro- fowe zwrotki), występują rymy parzyste. Jest rytmiczna i melodyjna, co autor uzyskał między innymi dzięki zastosowaniu trzynastozgłoskowca . Elemen- tem epickim jest fabuła opowiadająca o życiu żołnierza, elementem dramatu – dialogi, w których przytoczone są wypowiedzi samego żołnierza, a także jego rodziny czy kochanki oraz Chrystusa. Jak zwykle w twórczości Leśmiana, w utworze zawarta jest ogromna różnorodność środków stylistycznych . Środek stylistyczny Cytat z utworu Funkcja epitet żołnierz niemrawy żmudne cierpienie ręka wyśmiewna dobrany towarzysz nadanie emocjonalnego tonu wypowiedzi, wartościowanie emocjonalne opisów powtórzenia masz kalekie kolana i kalekie nogi bardzo niemrawy i bardzo koślawy intensyfikacja cech i zjawisk metafora wszak ta sama nas ludzka sko- ślawiła ręka zwrócenie uwagi czytelnika na poruszaną kwestię, skła- nianie do zastanowienia wykrzyknienie Niepotrzebny nam skoczek w polu do roboty! Zanadtoś mi wyskoczny do nieba na przełaj! Aż wreszcie doskoczyli do samego nieba! wzmacnianie emocjonalnej atmosfery tekstu, budowanie dynamiki opisów Pewniak na teście