Vademecum matura - język polski

Dwudziestolecie międzywojenne 296 nazwa kierunku główne idee, programy przedstawiciele abstrak‑ cjonizm Kierunek w sztuce polegający na odejściu od jakiejkolwiek przedmiotowości przedstawień. Twórca operuje prostymi for‑ mami geometrycznymi, liniami prostymi i falistymi, plamami. Sztuka nie naśladuje rzeczywistości, nie przedstawia niczego konkretnego, forma dzieła jest dowolna i zależy wyłącznie od pomysłu artysty. W. Kandinsky E. Munch moder‑ nizm Kierunek w sztuce przełomu XIX/XX w., przejawiający się w odej- ściu od wzorców klasycznych, fascynacji nowoczesnością, postę- pem, szukaniu nowatorskich rozwiązań i metod wyrazu. Przeja- wiał się w literaturze, malarstwie, także w architekturze, gdzie wi- doczny był w prostocie budowli – stosowano proste bryły geome- tryczne bez elementów ozdobnych, nowoczesne materiały (szkło, metal, żelbeton), forma obiektu wynikała z jego funkcji i była jej podporządkowana. J.K. Huysmans M. Duchamp Kubizm – Jean Pugny Portret żony artysty (1914) Dadaizm – plakat, Theo von Doesburg Dada Matinée (1923) Abstrakcjonizm – Theo van Doesburg Kontrkompozycja XV (1925) Surrealizm – Paul Klee Para bogów (1924) Pewniak na teście Pewniak na teście