Faust

166 Faust PEŁNE OPRACOWANIE BIOGRAFIA JOHANNA WOLFGANGA GOETHEGO  Johann Wolfgang Goethe urodził się w 1749 roku we Frankfurcie nad Menem, zmarł w  1832 roku w Weimarze. Jest uznawany za najwybitniejszego niemieckiego poetę, pisarza i dramaturga okre - sów klasycyzmu, „burzy i naporu” i Romantyzmu. Był znany jako uczony, polityk, wolnomularz. W twórczości dawał wyraz swojemu mieszczańskiemu pochodzeniu. Studiował na uniwersytetach w Lipsku i Strasburgu, następnie pracował jako adwokat w rodzin - nym Frankfurcie. Początkowo związany był z nurtem klasycystycz - nym, przeszedł metamorfozę w okresie „burzy i naporu” ( „Sturm und Drang Periode” ) i stanął na czele pisarzy-pionierów, wytyczających nowe kierunki ideowe i literackie. Starość spędził w Weimarze, gdzie w 1829 roku gościł podróżującego po Europie Adama Mickiewicza. Goethe wywarł wielki wpływ na europejską (w tym polską) literaturę romantyczną, jego utwory wciąż inspirują artystów, a dzieło jego życia — Faust — to jedno z niekwestionowanych arcydzieł literatury światowej. W roku 1808 ukazała się drukiem I część dramatu, II część (zgodnie z wolą autora) ukazała się drukiem pośmiertnie, w roku 1833 . GENEZA I OKOLICZNOŒCI POWSTANIA UTWORU Faust — bezsporne dzieło życia Goethego — powstawał w latach 1768—1832. Pracę nad dramatem autor rozpoczął w latach 1773—1774. Pierwotna wersja Fausta znana jest jako Prafaust ( Urfaust ). Część I w swojej wersji ostatecznej wydana została w roku  1808 pod tytułem Faust. Tragedii cześć pierwsza. Nad II częścią Goethe praco - wał w latach 1825—1831. Jej plan powstał jednak znacznie wcześniej, a kilka scen poeta napisał w czasach przyjaźni z Schillerem (1794—1805). W dniu  22 lipca 1831 roku Goethe ukończył dramat , na co wskazuje notatka w pamiętniku. Następnie opie - czętował rękopis i zalecił, aby II część Fausta została opublikowana dopiero po jego śmierci. Wola autora została wypełniona. Na powstanie dzieła miała niewątpliwie wpływ wizyta w słynnej Piwnicy Auerbacha w Lipsku (pojawia się ona w pierwszej części dramatu). Równie ważne było zaintere - sowanie autora postacią tytułowego bohatera i jego znajomość wydanej w 1587 r. przez Johanna Spiessa Historii o doktorze Johannie Fauście oraz dzieła Christophera