Tędy i owędy

MOZOLNĄ ŚCIEŻKĄ WIEDZY · 27 Naówczas pensje warszawskie wyruszały na spacer długimi kolumnami usta- wionymi w pary. Na przykład taka pensja Rudzkiej, gdzie miałem swoje wzdy- chadło: już z daleka fioletowieciała kohorta 5 dziewcząt, ubranych w niezdarne mundurki fioletowe, które samą Marilyn Monroe zamieniłyby w pokutnicę. Nic to jednak nie szkodzi. Na tych pokrzywionych pensjonarskich butach ustawione fioletowe pieńki świeciły spod niezdarnych pensyjnych takoż fioletowych kapi- szoników 6 autentycznie młodymi buziami i nieposkromionymi loczkami. Cały dowcip był – dojrzeć wzdychadło w odpowiedniej dwójce i... ukłonić się. Z tego starczyło przeżyć i dla młodego człowieka, i dla pensji aż do na- stępnego dnia. Naturalnie sztubacki amant 7 powinien być ubrany nienagannie. Jeszcze przed strajkiem szkolnym, to znaczy kiedy gimnazjum Chrzanowskiego miało język wykładowy rosyjski i rosyjskich pedagogów, my, „Chrzany”, biliśmy o trzy długości wszystkie inne budy. Nosiliśmy mianowicie mundury czarne z niebieskimi mankietami i kołnierzem ozdobionym srebrnymi galonami. Mundur z przodu zapinał się na dziewięć srebrnych guzów, tak jak wszystkie surduty rosyjskie (ustanowione przez Katarzynę, której imię i w rosyjskiej pi- sowni składa się z dziewięciu liter). Mundur miał z tyłu kieszenie surdutowe, obramowane niebieską naszywką. Obecne pokolenie z trudnością sobie wyobrazi modny ówcześnie kontre- dans 8 tańczony przez tak skarykaturowanych chłopców i dziewczęta. Po strajkach mundury rosyjskie z nas opadły, należało więc wysilać się na pomysły indywidualne. Tymczasem sklep ubrań uczniowskich Jakimowi- cza na Miodowej nie uznawał nowatorstwa – szczyt luksusu to czarne spodnie diagonal z materiału w prążki. Obok sklepu Jakimowicza był skład z dewocjonaliami Strakacza. Pewnego razu weszli tam dwaj spryciarze, rzekomo przedstawiciele komitetu, który pragnie sprawić swemu biskupowi szaty liturgiczne. Biskup miał być akurat miary pana Strakacza, wobec czego kupiec chętnie się zgodził demonstrować szaty na sobie. Kiedy już go ubrano w komżę, ornat, infułę i w rękę wrażono pastorał, „przedstawiciele komitetu” rąbnęli kasę i wybiegli. Strakacz w stroju pontyfikalnym runął za nimi; uciekający wrzeszczeli: „Ratujcie od wariata!”. Staraliśmy się „prywatnie” powężać diagonalowe spodnie pana Jakimo- wicza i przypinać „sztrypki”, to znaczy strzemiączka obciągające, co władze 5 Kohorta – tutaj w znaczeniu przenośnym: duża grupa. Jest to nazwa oddziału armii rzymskiej (600 osób). 6 Kapiszoniki – tutaj przenośnie o kapeluszach. 7 Sztubak – młody chłopak, uczeń; amant – zakochany mężczyzna. 8 Kontredans – zbiorowy tani