Repetytorium maturzysty - język polski

ANTYK  NAZWA I CZAS TRWANIA EPOKI Antyk (inaczej starożytność) jest epoką, która rozpoczęła się wraz z końcem I tysiącle- cia p.n.e. i trwała do około V w. n.e. Cywilizacja europejska korzystała z dorobku kultur roz- winiętych w basenie Morza Śródziemnego, wzdłuż wielkich rzek (Nilu, Eufratu i Tygrysu) oraz na Bliskim Wschodzie, m.in. babilońskiej, sumeryjskiej, egipskiej i fenickiej. Początek starożytności wyznacza przełomowe wydarzenie – wynalezienie pisma. Dalszy rozwój spo- łeczeństw opierał się w dużej mierze na wyznawanej religii – przeważał politeizm, natomiast Izrael wykształcił wierzenia monoteistyczne. Umowną datą zamykającą antyk jest rok 476 n.e. – upadek cesarstwa zachodniorzym- skiego. Antyk (inaczej nazywany starożytnością klasyczną) to pojęcie odnoszące się do dorobku kulturalnego (literatura, filozofia, sztuka, architektura) starożytnej Grecji i Rzymu. Jest to epoka otwierająca dzieje kultury śródziemnomorskiej. Jej nazwa pochodzi od łaciń- skiego słowa antiquus , które oznacza „dawny”. Starożytność dzieli się na dwie grupy – antyk mityczny (zdominowany przez Greków) – antyk chrześcijański (zdominowany przez Rzymian)  FILOZOFIA STAROŻYTNEJ GRECJI I RZYMU stoicyzm (Zenon z Kition, Seneka, Marek Aureliusz) – propagował życie zgodne z rozumem i opa- nowanie namiętności jako najwyższą cnotę i warunek szczęścia. Ideałem człowieka jest mędrzec, który dzięki swemu rozumowi i cnotliwemu życiu powinien uniezależnić się od wszelkich wyro- ków losu, traktować prawdę subiektywnie, z dystansem podchodzić zarówno do nieszczęść, jak i do szczęśliwych zdarzeń. Ostatecznym celem jest osiągnięcie wewnętrznego spokoju. sceptycyzm (Pyrron z Elidy) – jego filozofia to „szkoła wątpienia”, czyli przekonanie, że każdy sąd można zakwestionować. Uważał, że prawda jest niedostępna człowiekowi, gdyż ma on ograniczone możliwości poznawcze. Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście