Repetytorium maturzysty - język polski

MŁODA POLSKA  NAZWA I CZAS TRWANIA EPOKI Młodą Polską nazywamy epokę literacką trwającą od ostatniego dziesięciolecia XIX w. do końca I wojny światowej. Nazwa została wzięta od ukazującego się w 1898 r. w krakow- skim „Życiu” cyklu artykułów Artura Górskiego, zatytułowanych właśnie Młoda Polska . Utworzono ją przez analogię do podobnych ruchów artystyczno-ideowych, jakie w tym czasie przetoczyły się przez niemalże całą Europę: Młode Niemcy, Młoda Skandynawia itd. Przymiotnik „młoda” miał być określeniem grup twórców, którzy właśnie zaczęli wywierać znaczący wpływ na kształtowanie się prądów ideowych epoki i którzy chcieli w ten sposób odróżnić się od „starych”, czyli spadkobierców ideałów pozytywizmu. W Europie na określenie nowych prądów przyjęto kilka terminów: modernizm, który oznacza sztukę nowoczesną, wszelkie przejawy artystycznego nowatorstwa, zerwanie z tra- dycją i poszukiwanie nowych dróg wyrazu; impresjonizm, używany w odniesieniu do tego, co subiektywne, ulotne, oparte na chwilowym wrażeniu, nastrojowe; symbolizm, stosowany na określenie artystycznych przekazów tego, co tajemnicze, przekazów, które charaktery- zuje sugestywność, niejasność; neoromantyzm, nazwa sugerująca romantyczny rodowód nowych prądów (artysta-kapłan sztuki, odwołania do duchowości i mistycyzmu, symbolizm, fantastyka, powrót do tematyki narodowowyzwoleńczej – widoczne w takich utworach, jak Wesele S. Wyspiańskiego, Wierna rzeka S. Żeromskiego czy wiersze J. Kasprowicza); deka- dentyzm stosowany w odniesieniu do pesymistycznych nastrojów schyłku stulecia. Polskim manifestem ideowym sztuki młodopolskiej był artykuł Confiteor Stanisława Przybyszewskiego, opublikowany w 1899 r. Według niego artysta młodopolski powinien posiadać status kapłana sztuki, a sama sztuka ma pozostawać niezaangażowana społecznie ani politycznie. Koniec XIX w. był czasem bardzo gwałtownych zmian społecznych i postępującej demokratyzacji życia. Coraz mniejsze znaczenie miało pochodzenie społeczne, zamiast nich o miejscu człowieka w społeczeństwie decydowało wykształcenie i status majątkowy. Urbanizacja spowodowała, że przedstawiciele różnych warstw społecznych mieszkali koło siebie i mieli ze sobą coraz większy kontakt, zacierały się różnice, m.in. w ubiorze, sposo- bie spędzania wolnego czasu. Dostęp do edukacji był coraz szerszy, kształtowała się kultura Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście Pewniak na teście